Δευτέρα 4 Νοεμβρίου 2019

Ο Κοττάκης, η αγιογραφία-εμετούλης και ο Γλύξμπουργκ

*
Τυπο-θραύστης
***
*
Περί μυελού οστών και σιελογόνων αδένων

Ο Μανώλης Κοττάκης κάνει αγιογραφία-εμετούλη του πρίγκηπα-χαχαχα-Νικόλαου και της βασιλικής οικογένειας, ενημερώνοντάς μας ότι παρήγγειλε ελληνικό καφέ και όχι espresso! Τούρκικος είναι ο καφές βέβαια, αλλά μη ρίξουμε σκιές τώρα στην ελληνικότητα του πρίγκηπα...


---
e-tetradio
---
Σημ. "Τ" - να περιμένουμε κάτι ανάλογο και από τους υπόλοιπους τέσσερις Έλληνες δημοσιογράφους, που συναγελάστηκαν με τον Γλύξμπουργκ στην Αθηναϊκή Λέσχη;


---
*

Ο νέος Ποινικός Κώδικας των ανακεφαλαιωμένων Τραπεζών

*
Τυπο-θραύστης
***
*
«Ναι αλλά, συνέλαβαν
το παιδί με τις ομπρέλες»...


Η Κυβέρνηση φρόντισε μέσα σε τρεις μήνες να αλλάξει τον ήδη αναθεωρημένο Ποινικό Κώδικα αλλά καμία από τις διατάξεις που στοχοποιούσε προεκλογικά. Κορωνίδα της νομοθετικής της παρέμβασης είναι η ασυλία για τα μεγάλα οικονομικά εγκλήματα, κυρίως των Τραπεζών, και το «ξέπλυμα» της διαπλοκής.

Και μόνο το γεγονός ότι μέσα σε τρεις μήνες τροποποιεί τον Ποινικό Κώδικα, όταν η πρόσφατη αναθεώρηση απαίτησε δεκαετίες προετοιμασίας, δείχνει τη θεσμική προχειρότητα. Ως προς την ουσία φαίνεται πως φοβήθηκε τις σφοδρές αντιδράσεις και δεν παράσχει ασυλία για το αδίκημα της απιστίας σε φορείς δημοσίου συμφέροντος, μέσω της κατάργησης της αυτεπάγγελτης δίωξης. Φρόντισε όμως να το κάνει για τις διοικήσεις των τραπεζών που στο εξής θα διώκονται μόνο αν μηνυθούν από τον... εαυτό τους!


Μεγάλη επιτυχία της Ελληνικής Αστυνομίας
Έτσι μια - ανακεφαλαιωμένη - Τράπεζα θα μπορεί να δανειοδοτεί χωρίς εγγυήσεις αρεστές επιχειρήσεις που χρεοκοπούν προσχεδιασμένα, ζημιογόνα ΜΜΕ που στηρίζουν την κυβέρνηση ή να ρυθμίζουν με άπειρες δόσεις για μερικούς αιώνες τα «θαλασσοδάνεια» της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, χωρίς να λογοδοτούν ποτέ στη Δικαιοσύνη. Όχι απλώς επιστρέφει στην παραδοσιακή διαπλοκή αλλά δημιουργεί και θεσμική ασυλία.

Παράλληλα, με τις αλλαγές σε 50 άρθρα του νέου Ποινικού Κώδικα, στοχοποιείται η ακτιβιστική και η συνδικαλιστική δράση, εντελώς όψιμα βέβαια αφού επί ΣΥΡΙΖΑ, οι συνδικαλιστές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ έκαναν τόσες πολλές καταλήψεις που στο τέλος μπέρδευαν τις πόρτες των υπουργείων. Μια εντελώς αυταρχική διάταξη που σε συνδυασμό με τον περιορισμό που προαναγγέλλεται για τις πορείες, επιχειρεί να δημιουργήσει ένα περιοριστικό πλαίσιο για τις λαϊκές κινητοποιήσεις, πρωτόγνωρο για τη μεταπολίτευση.


Δεν επηρεάζει όμως καμία από τις διατάξεις που άλλαξαν επί ΣΥΡΙΖΑ και δαιμονοποίησε η ΝΔ με τον ισχυρισμό ότι οδήγησαν σε αποφυλακίσεις ή ευνοϊκή μεταχείριση. Η συνολική παρέμβαση δείχνει ότι άλλος ήταν ο στόχος της αφού δύο μέρες νωρίτερα, απελευθέρωσε, δεσμευμένη περιουσία εγκληματιών, άνω του 1 δις ευρώ, προερχόμενη από ξέπλυμα «μαύρου χρήματος».

Πάντως, μπορεί οι τραπεζίτες να αποκτούν στο εξής ασυλία για τη διαχείριση δισεκατομμυρίων όμως η χώρα μπορεί να κοιμάται ήσυχη, αφού η κυβέρνηση κατάφερε να συλλάβει και να περάσει χειροπέδες στο νεαρό που πουλούσε ομπρέλες στο μετρό...


---
*

Κυριακή 3 Νοεμβρίου 2019

Τα δάνεια της χούντας στις εφημερίδες

*
Τυπο-θραύστης
***
*

Ο ρόλος των συγκροτημάτων Τύπου και οι αλληλοκατηγορίες – Την ώρα που μοιραζόταν, ξανά – όπως τώρα – η «τράπουλα» της ενημέρωσης!

Τα… Σεπτεμβριανά του ελληνικού Τύπου έγιναν το 1975. Αιτία η «Ελευθεροτυπία». Η εφημερίδα φυσικά. Είχε κυκλοφορήσει τον Ιούλιο (Δευτέρα 21) του 1975 κι είχε αμέσως κερδίσει υψηλές κυκλοφορίες με τρία όπλα:

  • Τις δυνατές υπογραφές της
  • Τη μεγάλη διαφημιστική καμπάνια, και
  • Τα πολυσέλιδά της. Κυκλοφορούσε με 16 σελίδες μεγάλου σχήματος καθημερινά.
Οι ανταγωνιστές της κλονίστηκαν και πίεσαν την κυβέρνηση να ενεργοποιήσει ένα… ξεχασμένο νόμο του 1945 για τον περιορισμό των σελίδων.

Αντιγράφουμε την εντολή του Υπουργείου Τύπου με υπογραφή 21 Αυγούστου 1975

Το ρεπορτάζ όπως το παρουσίασε η «Ελευθεροτυπία» στις 11 Σεπτεμβρίου αναφέρει:


(...)
Παράλληλα με κύριο άρθρο η εφημερίδα θύμιζε στον υφυπουργό Τύπου Παναγώτη Λαμπρία, ότι κι αυτός ως διευθυντής της «Μεσημβρινής», δέκα χρόνια νωρίτερα, είχε υπερασπιστεί με πάθος τα πολυσέλιδα.

Την επόμενη μέρα στη Δίκη των Βασανιστών ο δικηγόρος τους Γιώργος Αλφαντάκης έριξε τη δική του βόμβα. Αποκάλυψε ότι οι μεγαλοεκδότες Λαμπράκης και Μπότσης ήταν συνομιλητές όχι μόνο της Χούντας, αλλά και των ίδιων των βασανιστών τους οποίους επισκέπτονταν στα κρατητήρια της ΕΑΤ/ΕΣΑ για να εξασφαλίσουν δάνεια για τις επιχειρήσεις τους. Μάλιστα ζήτησε τα όσα είπε να γραφούν στα πρακτικά.


Ακολούθησε σάλος. Η «Ελευθεροτυπία» εκμεταλλεύτηκε το γεγονός για προφανείς λόγους. Και με κύρια άρθρα ζητούσε από τον Παναγιώτη Λαμπρία να δώσει στη δημοσιότητα τα δάνεια των μεγαλοεκδοτών.
(...)

Τι βγήκε από όλη αυτή την ιστορία;

Τίποτα. Οι εκδότες κατάφεραν να τα βρουν και να λύσουν τις διαφορές τους. Η πίτα της κυκλοφορίας και της διαφήμισης μοιράστηκε και πάλι χωρίς να υπάρξουν παράπονα. Κατά καιρούς υπήρχαν διαμάχες, αλλά όχι σε τόσο οξύ τόνο.

Ο «καυγάς» είχε αντικείμενο τα 867.000 φύλλα που πουλούσαν καθημερινά οι 12 αθηναϊκές εφημερίδες. Ας δούμε το δελτίο του 1975 .

ΠΡΩΙΝΕΣ (Σύνολο μήνα/φύλλα/ημερήσια κυκλοφορία/ποσοστό)
1ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ2.308.6482592.34634,74%
2ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΚΟΣΜΟΣ785.5902531.42411,82%
3Η ΑΥΓΗ275.8222511.0334,15%
4Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ864.9632534.59913,02%
5ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ592.3002523.6928,91%
6ΤΟ ΒΗΜΑ1.818.4692572.73927,36%
ΣΥΝΟΛΟ ΠΡΩΙΝΩΝ6.645.792150265.832100%

ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΕΣ (Σύνολο μήνα/φύλλα/ημερήσια κυκλοφορία/ποσοστό)

1ΑΘΗΝΑΙΚΗ1.012.4722638.9416,49%
2ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ3.304.70826127.10421,17%
3ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ2.958.48926113.78818,95%
4ΕΣΤΙΑ233.168268.9681,49%
5Η ΒΡΑΔΥΝΗ2.700.92626103.88217,30%
6ΤΑ ΝΕΑ5.402.21626207.77834,60%
Αντίθετα σήμερα η μάχη γίνεται για την επιβίωση των «μικρών» εφημερίδων και την αύξηση της διαφημιστικής πίτας. Στο βάθος φυσικά η οικονομική ενίσχυση των εφημερίδων από το κράτος!

Ολόκληρο το άρθρο ΕΔΩ
---
*

Σάββατο 2 Νοεμβρίου 2019

Βλάπτει ο πολύς φιλελευθερισμός...

*
Τυπο-θραύστης
***
*


Στα αμερικανικά πανεπιστήμια δεν σε διδάσκουν πότε άρχισε και πότε τέλειωσε [και αν τέλειωσε ποτέ] ο δεύτερος ή και ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος· σου λένε μόνο ποιος βγήκε νικητής και ποιος πλέον, έκτοτε, είναι το αφεντικό του πλανήτη. Η κυρία Κεραμέως δεν είναι υποχρεωμένη να γνωρίζει ιστορία και γενικά το παρελθόν. Με το τελευταίο ενασχολούνται κάποιοι περίεργοι που δεν μπορούν να αντέξουν το παρόν ή δεν έχουν τα κότσια να αντικρίσουν το μέλλον. Οβελιστέον το παρελθόν. Το μέλλον είναι αμερικανικό. Τελεία. Αυτά διδάσκονται οι φοιτητές στα αμερικανικά πανεπιστήμια -και στη συνέχεια «ειδικεύονται».

Προφανώς διδάχτηκε να υπηρετεί τις αμερικανικές αξίες, αυτές που θέλουν το πρόσωπο να μην έχει πρόσωπο παρά προσωπείο, τέτοιο που θα τον βοηθήσει να ξεπεράσει τους άλλους, να πατήσει, αν χρειαστεί, επί πτωμάτων προκειμένου να ανεβεί στην κορυφή της επιτυχίας και να εκπληρώσει έτσι το αμερικανικό όνειρο -αυτή τη μάστιγα, αυτό το πολιτισμικό αίσχος, αυτήν την ανθρώπινη κτηνωδία. Διδάχτηκε, δεν ξέρω πού, και τις χριστιανικές αξίες, τις αξίες εννοείται που η εκκλησία προωθεί ως χριστιανικές [εράνους, δωρεές, αμύθητες περιουσίες...]. Πώς να προλάβει, με τέτοιο πολυβολισμό διδαχών, να γνωρίσει τι είναι ο φασισμός και, δυστυχώς, ο νεοναζισμός;

Ο πολύς και αμάσητος φιλελευθερισμός βλάπτει σοβαρά τον νου [και την υγεία]· οδηγεί σε ακρισία και αδιαφορία για όσα δεν ενδιαφέρουν τις «αρχές» του, τις «αξίες» του, που είναι βουτηγμένες στην υλοφροσύνη και το ατομικό συμφέρον. Η κυρία Κεραμέως και όσοι σκέφτονται σαν αυτήν προφανώς θεωρεί ότι ξεχωρίζει από την πλέμπα, ότι αυτή η πλέμπα, κατά τα αμερικανικά που λέγαμε, είναι άξια της μοίρας της, ας είναι και «προϊόν» προσφυγιάς και φριχτών πολέμων. Καλά θα κάνουν όλοι αυτοί -και είναι πολλοί μέσα σε τούτη την κυβέρνηση- να αλλάξουν μυαλά ή, εάν αυτό αποβεί αδύνατο, να επιλέξουν συμβούλους επικοινωνίας, που να διαθέτουν κάποια ιστορική γνώση και, διάβολε, κάποια σοβαρότητα απέναντι τουλάχιστον στους νεκρούς.

Εδώ που τα λέμε δεν είναι και πολλές οι στιγμές, μέσα στην ιστορική πορεία, που ο ελληνικός λαός έδειξε τέτοια ευψυχία και ομοψυχία ταυτόχρονα· δεν μπορείς να το αγνοείς αυτό και συνάμα να θέλεις να κυβερνήσεις αυτόν τον λαό, που, έστω και με μύθους, εξακολουθεί να υπάρχει κουτσά στραβά, έστω λοιδορημένος, έστω προδομένος, έστω βασανισμένος [αγόμενος και φερόμενος και λοιπά].

Το άλλο φρούτο, η κυρία Μιχαηλίδου, ξεστόμισε κάτι [που σε αφήνει εμβρόντητο] για Αϊνστάιν και «εθελοντισμό» - τι απίθανοι λαϊκισμοί από τα δύο προβεβλημένα στελέχη του κόμματος της Νέας Δημοκρατίας. Διαθέτει πολλά τέτοια κουμάσια αυτό το κόμμα και είναι βέβαιο ότι θα επιβληθούν των υπολοίπων, που θέλουν τουλάχιστον να φαίνονται σοβαροί. Τα τζιμάνια αυτά, δεν χωρεί αμφιβολία, θα επικρατήσουν -παταγωδώς.

Και τούτο: ο εθελοντισμός δεν είναι ούτε κοινωνική προσφορά ούτε εθνική ευθύνη, είναι κραυγαλέα έλλειψη δημοκρατίας - όπου υπήρξε δημοκρατία ο εθελοντισμός και τα δικαιώματα ήσαν έννοιες ανύπαρκτες. Καταλαβαίνουν τίποτα απ’ αυτά οι δύο νεαρές κυρίες της κυβέρνησης ή είναι τυφλωμένες από τον φιλελευθερισμό τους [αμφιβάλλω αν γνωρίζουν τι ακριβώς είναι και ο φιλελευθερισμός]. Να φανταστεί κανείς πως δεν έχουν κλείσει τέσσερις μήνες στη διακυβέρνηση.

Γιώργος Σταματόπουλος

---
*

Παρασκευή 1 Νοεμβρίου 2019

Ο «παρεξηγημένος» υπουργός Βορίδης

*
Τυπο-θραύστης
***
*


«Για μια ακόμα φορά προσπαθούν να διαστρεβλώσουν προκλητικά τα λεγόμενα μου» ισχυρίστηκε ο Μ. Βορίδης, σε μια προσπάθεια να «διασκεδάσει» τις εντυπώσεις -αφού είχε προηγηθεί η παρέμβαση Κυμπουρόπολου- σχετικά με χαρακτηρισμούς που χρησιμοποίησε, αναφερόμενος στο viral περιστατικό κατά την διάρκεια της παρέλασης της 28ης Οκτωβρίου στη Νέα Φιλαδέλφεια. 

Βέβαια, τον κ. Βορίδη θα έπρεπε να είναι κανείς αφελής για να περιμένει να τον κρίνει σήμερα. Και μάλιστα από μία απλή διατύπωση. Για μια δήλωση. Πρόκειται για ένα άτομο που αφήνει τα «διαπιστευτήριά» του εδώ και δεκαετίες, στο πέρασμα των οποίων κατόρθωσε από ένας απλός «ακτιβιστής της δεξιάς» να φτάσει στο σημείο του να μετατραπεί σε πολιτικό παράγοντα του τόπου.

Η φράση «ακτιβιστής της δεξιάς» δεν φύτρωσε ξαφνικά, αλλά η πατρότητά της ανήκει στον ίδιο τον υπουργό. Από την περίοδο που, φυσικά, δεν ήταν υπουργός και τίποτα δεν μαρτυρούσε πως η ελληνική κοινωνία θα τον στείλει αρχικά στο κοινοβούλιο και στη συνέχεια διάφοροι πρωθυπουργοί θα του εμπιστευόταν θέση στο υπουργικό συμβούλιο των κυβερνήσεών τους.

«Με ένα παιδί 17 ετών μιλάς, συνομιλείς. Δεν είναι ανάπηρο», ήταν η ακριβής διατύπωσή του. Την οποία λίγες ώρες αργότερα ο ίδιος επιχείρησε να αποδομήσει μέσω ανάρτησης στο facebook. Με μια δήλωση που εξοργίζει, ενδεχομένως περισσότερο κι από την αρχική του θέση.

Ο γνωστός για τον «ακτιβισμό» του κατά την διάρκεια της νιότης του, Μάκης Βορίδης, είχε πάντα στο «οπλοστάσιό» του την ευχέρεια στην εκφορά του λόγου και την ευφράδεια, η οποία δεν στάθηκε αρκετή ούτε για να βρει άλλες λέξεις -πως να τις βρει όταν ήταν επικεφαλής του «Ελληνικού Μετώπου» μιας ακροδεξιάς γκρούπας- για να εκφράσει την αντίθεσή του για ένα γεγονός (με το οποίο δεν χρειάζεται να είναι κανείς σαν τα… μούτρα του για να συμφωνήσει μαζί του) ούτε για να πει στη συνέχεια το προφανές. Να ζητήσει απλά μια τεράστια συγγνώμη.

Μια συγγνώμη, λοιπόν, για όλους όσους προσέβαλλε-ακόμη κι αν δεχτούμε πως συνέβη ακούσια και πάνω στη ρύμη του λόγου του όπως ισχυρίστηκε - ίσως να ήταν αρκετή. Αλλά όχι μόνο δεν είχε το θάρρος, αλλά ο «παρεξηγημένος», «πατριώτης» και «προστάτης» της «εθνικής μας εορτής» -τι δράμα- δεν έμεινε στην αρχική του τοποθέτηση. Μιλώντας στον ΑΝΤ1 και αναφερόμενος στην αντίδραση του ευρωβουλευτή της ΝΔ, Στέλιου Κυμπουρόπουλου είπε: «Ο κ. Κυμπουρόπουλος δεν έχει δει όλη μου τη δήλωση ή έκανε εσφαλμένη και ατυχή εκτίμηση». Φυσικά και έκανε ο Στέλιος Κυμπουρόπουλος εσφαλμένη εκτίμηση, καθώς ο κ. Βορίδης εννοούσε εμμέσως πλην σαφώς ότι υπάρχει και η νοητική αναπηρία και σε αυτήν προφανώς αναφέρθηκε, κ. Κυμπουρόπουλε λέγοντας: "Δεν είναι ανάπηρα" εννοώντας ότι ήξεραν τι έκαναν και γιατί.

Ουσιαστικά, εμμέσως πλην σαφώς σας πρόσβαλε... Σε εσάς, που γίνατε η αφορμή για να αλλάξει ο νόμος προκειμένου να γίνει σημαιοφόρος σε σχολική παρέλαση και ταυτόχρονα ένα «άτομο με ειδικά χαρίσματα», θα πω εγώ και είναι ο λόγος για τον οποίο όλοι μας πού και πού ίσως θα ήταν καλύτερα είτε να βγάζουμε τον σκασμό είτε να είμαστε πιο προσεχτικοί στην διατύπωση των «πιστεύω» μας.

Αλλά δυστυχώς για εσάς το κόμμα σας, η ΝΔ, από το οποίο τα στελέχη της σήκωσαν τις σημαίες της ηθικής και της ευαισθησίας για άτομα με αναπηρίες, όταν ο Πολάκης σας αντιμετώπισε ως πολιτικό του αντίπαλο, τώρα σιωπούν. Αλλά θα μου πεις, ο ακροδεξιός δικός τους Υπουργός Βορίδης τα λέει λάθος; Όχι φυσικά οι άλλοι μονίμως διαστρεβλώνουν τα λεγόμενα του και είναι «καθυστερημένοι».

Αλλά είπαμε είναι «παρεξηγημένος» ο Μάκης Βορίδης, όπως τότε, παλιά, που κυκλοφορούσε με ένα τσεκούρι στο χέρι!

---
Βαγγέλης Σπυράκης / koutipandoras.gr
---
*

Η Real News και τα απλήρωτα "μπλοκάκια"...

*
Τυπο-θραύστης
***
*

Διαβάσαμε
στην Κατάληψη ΕΣΗΕΑ


Real News:
Άλλη μία περίπτωση χρωστούμενων
και κοροϊδίας σε πρώην εργαζόμενη


Ένα κείμενο συναδέλφισσας η οποία εργαζόταν στην εφημερίδα Real News, που λάβαμε και αναδημοσιεύουμε, αποδεικνύει περίτρανα τι είδους αφεντικό είναι ο Νίκος Χατζηνικολάου και μέχρι πού μπορούν να φτάσουν οι εργοδοτικές αυθαιρεσίες απέναντι σε εργαζόμενους (με μπλοκάκι εν προκειμένω) που ήταν «μέσα» για 8-9 μήνες.

Και ένα κείμενο που αποδεικνύει γιατί η παρέμβαση της συνέλευσής μας, των συναδέλφων και των αλληλέγγυων, στα γραφεία του ομίλου, ήταν επιβεβλημένη.

«Για να μην τα πολυλογώ ξεκίνησα να δουλεύω στη Real News Real.gr ως έμμισθο μπλοκάκι (!) το 2008 με την υπόσχεση πως σύντομα θα γινόταν κανονική πρόσληψη, κάτι που δεν έγινε ποτέ. Τι σημαίνει πρακτικά έμμισθο μπλοκάκι; Ο ΟΑΕΕ (πρώην ΤΕΒΕ) δικό μου, δώρα-επιδόματα γιοκ, τις μειώσεις μισθών τις τρώμε στο κεφάλι.

Επίσης αν κάνεις παιδί, πράγμα το οποίο συνέβη το 2016, μένεις απλήρωτη για όσο λείψεις. Ωστόσο πρέπει να είσαι παρούσα όποτε σε χρειαστούν, σαν να σ’ έχουν προσλάβει. Φυσικά όλα αυτά ίσχυαν για όλους τους συναδέλφους με το ίδιο εργασιακό καθεστώς. Μέχρι εδώ καλά (λέμε τώρα). Οι καθυστερήσεις στη μισθοδοσία ξεκίνησαν αν θυμάμαι καλά το 2013.

Ταυτόχρονα φάγαμε όλοι ανεξαιρέτως και 3-4 μειώσεις μισθών. Το ΤΕΒΕ όμως και ο ΦΠΑ να τρέχουν. Μ’ αυτά και με εκείνα φτάνουμε στο 2017 όπου τα μπλοκάκια μετρούν καθυστέρηση στο μισθό που φτάνει αθροιστικά μέχρι και τους 8-9 μήνες. Εκεί σκάει και η ανακοίνωση περί έκδοσης καθημερινού φύλλου κάτι που προϋπόθετε τη καθημερινή παρουσία και φυσικά απλήρωτη επί της ουσίας εργασία, με μόνη υπόσχεση πως αν βάλουμε για ακόμη μια φορά πλάτη όλοι και εφόσον πάει καλά το νέο εγχείρημα θα μας δώσουν κάποια από τα δεδουλευμένα.

Αφού λοιπόν τα ζύγισα εν τάχει αποφάσισα να παραιτηθώ καθώς θα έπρεπε να κουβαλάω το παιδί μου στο γραφείο αφού φράγκα για νταντά δεν υπήρχαν και δεν μπορούσε κάποιος να το πηγαινοφέρνει στο βρεφονηπιακό σταθμό.

Αποχαιρετώ λοιπόν και φεύγω με την υπόσχεση πως θα μου καταβάλλουν τα χρωστούμενα αλλά μετά μάλλον το ξανασκέφτηκαν και είπαν να μου πληρώσουν μόνο τη μία δόση.

Βρίσκω και γω λοιπόν ένα δικηγόρο, καταθέτει αγωγή, ορίζεται δικάσιμος, αλλά στο δικαστήριο δεν εμφανίστηκε καν ο δικηγόρος της εταιρείας. Κερδίζουμε το δικαστήριο, ανταλλάσσουμε διάφορα email με την εταιρεία. “Θα πλερώκετε;” “Θα πλερώκουμε“ μου λένε. “Πότε; “ Σε πέντε τέρμινα όπως αποδείχτηκε.

Κάνουμε κατάσχεση εις χείρας τρίτου, η απάντηση συμπυκνωμένη: “Μαντάμ αργήσατε προηγείται κόσμος και κοσμάκης“. “Ρε σεις θα πλερώκετε; “ νέος κύκλος επαφών. Μου δίνουν ένα ποσό να ‘χω να πορεύομαι και με τα υπόλοιπα μην είδατε τον Παναή. “Λες να προχωρήσω σε κατάσχεση, να γελάσουμε;“ σκέφτομαι. Ρωτάω το δικηγόρο, “πολλά τα έξοδα“, μου λέει και από πλευράς μου δεν παίζει φράγκο.

Ακόμη περιμένω να με πλερώκουν, και δεν είμαι μόνο εγώ. Οπότε ρωτώ, τι λέτε να κάνω; Να μαζέψω λεφτά από γνωστούς και συγγενείς και να προχωρήσω σε κατάσχεση για το γαμώτο ή να συνεχίζω να στέλνω email που είναι και τζάμπα μπας και φιλοτιμηθούν;».
---
*

Ποιος θυμάται τις "Εικόνες" της Ελένης Βλάχου;

*
Τυπο-θραύστης
***
*

Το περιοδικό που πουλούσε
60.000 τεύχη την εβδομάδα!
του Νίκου Μποζιονέλου


Ηταν δημιούργημα της Ελένης Βλάχου. Το τολμηρό εγχείρημα της «μεγάλης κυρίας» της ελληνικής δημοσιογραφίας εμφανίστηκε στα περίπτερα… σαν σήμερα, 31 Οκτωβρίου 1955. Ήταν το πρώτο εικονογραφημένο περιοδικό στην Ελλάδα. Οι «Εικόνες» εγκαινίασαν μια νέα δημοσιογραφική εποχή και αποτέλεσαν, για 12 χρόνια, την αντανάκλαση της ελληνικής αστικής ζωής.

Στο πρώτο τεύχος των «Εικόνων» μπορούσες να το αγοράσεις με 5 δραχμές. Σε αυτή την παρθενική έκδοση, στο σημείωμα του εκδότη διαβάζουμε: «Αγαπητοί αναγνώσται. Διαλέξαμε για τον τίτλο την λέξη ΕΙΚΟΝΕΣ επειδή εξηγεί το ειδικό περιεχόμενο του περιοδικού. Φυσικά θα υπάρχει πάντοτε το απαραίτητο κείμενο. Μαζί όμως με το διάβασμα του, ο αναγνώστης θα βλέπει αποτυπωμένη την φευγαλέα συγκίνησι του κάθε περιστατικού».


Το πετυχημένο περιοδικό έκλεισε ενώ πουλούσε 60.000 αντίτυπα (!) την εβδομάδα και… πουλούσε και εικόνα, και γυναίκα αλλά και… βασιλεία. Γνωστή άλλως η Βλάχου για την προσήλωσή στον βασιλικό θεσμό και την οικογένεια των Γλύξμπουργκ, εξ ου και πάνω από 50 τεύχη των «Εικόνων» είχαν, ακριβώς γι’ αυτόν το λόγο «βασιλικά» εξώφυλλα.

Με το που έγινε το πραξικόπημα του 1967 τόσο η «Καθημερινή», όσο και η «Μεσημβρινή» και οι «Εικόνες» σταματούν να τυπώνονται. Η εν λόγω απόφαση και στάση της Ελένης Βλάχου ήταν μια μια πράξη αντίστασης.

Στις αρχές του ’68, η Βλάχου πούλησε τα δικαιώματα των «Εικόνων» στον Γιάννη Πουρνάρα της Πάπυρος Πρες και επανακυκλοφόρησαν τον Μάρτη του ’68 με, εμφανώς, λογοκριμένη ύλη.
---
---
*