Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τζόκερ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Τζόκερ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 23 Οκτωβρίου 2019

Του Τζόκερ τα εννιάμερα...

*
Τυπο-θραύστης
***
*

Όταν το επικοινωνιακό μπάχαλο αγγίζει ταβάνι


Αν είχε χιούμορ ο Τσίπρας (δεν το ξέρω, το συζητάμε), θα τουιτάριζε μια φράση από το «Τζόκερ» και θα έριχνε το ίντερνετ. Ελαφρώς παραλλαγμένη για να ταιριάζει με την περίσταση:
«Είχα την εντύπωση ότι η κυβέρνηση είναι μια τραγωδία, αλλά πλέον αντιλαμβάνομαι ότι είναι κωμωδία»!

Και θα το είχε πιάσει, θα το είχε τσακώσει το νόημα ακριβώς αυτής της ιστορίας που ξεκίνησε ως κραυγή αγωνίας για τη μοίρα πέντε πιτσιρικάδων που τους μπουζουριάσανε επειδή πήγανε σινεμά να δούνε το ακατάλληλο και κατέληξε ως το μεγαλύτερο επικοινωνιακό φιάσκο της φρέσκιας κυβέρνησης.

Προσοχή, «επικοινωνιακό» γράφω, δεν γράφω «ουσιαστικό». Αν ψάχνουμε για ουσία, πολύ μεγαλύτερη πατάτα είναι η γιγαντιαία κωλοτούμπα για το Μακεδονικό που άφησε έκθετο κόσμο και κοσμάκη. Ή ο χειρισμός της υπόθεσης Novartis, που από τσαμπουκαλίκι πρώτου μεγέθους εξελίχθηκε σε ένα δυσθεώρητο κο-κο-κο. Όχι ρε φίλε, ακόμη και η γλίτσα που άφησε πίσω της η υπόθεση Παναγιώτη Ραφαήλ δεν συγκρίνεται με το πατσαβούριασμα για την αστυνομική μπούκα στα σινεμά. Μας μουντζώνει η Ελλάδα όλη, λόγω Τζόκερ του καριόλη!

Αυτά παθαίνεις όμως άμα δίνεις τα κλειδιά δύο τόσο ευαίσθητων υπουργείων σε πρώην Πασοκάρες. Δεν μπορούν οι άνθρωποι να κάτσουν ήσυχοι, στο αίμα τους την έχουν τη μανούρα, στη φλέβα τους μέσα ρέει ο σαματάς. Εκεί που τους έχεις τους δεξιούς μαντρωμένους κι άμα κάνουν να σηκώσουν κεφάλι κλατς πέφτει η φάπα απ’ το Μαξίμου, σκάνε μύτη η Μενδώνη και ο Χρυσοχοΐδης και βάζουν φωτιά στα τόπια. Τι φωτιά, πυρκαγιά σε λέω, καήκανε ως και οι τρίχες στη μασχάλη. Καταραμένο Πασοκιστάν, μπλέξαμε και πώς ξεμπλέκουμε τώρα;

Και τουλάχιστον ο Χρυσοχοΐδης το γλέντησε. Την έριξε την τουιτάρα ότι θα πάει να δει Τζόκερ με τον 15χρονο γιό του και άραξε να μετρήσει, αντιδράσεις. Του την πέσανε μεν διάφορα γίδια ότι υπονομεύει τον νόμο και την τάξη, αλλά από τη δική του την πλευρά οφείλω να ομολογήσω ότι την αποφόρτισε την ένταση. Και ας την έπεσε λίγο αργότερα στον Τσίπρα, εγκαλώντας τον για «δολοφονία χαρακτήρος», καθότι πόσταρε χιουμοριστικό φωτομοντάζ. Αν είχε κρατήσει κι εκεί την ψυχραιμία του θα μιλάγαμε για δύο-μηδέν. Τώρα στάθηκε στο ένα-ένα και πάλι καλά να λέμε…

Ναι, πάλι καλά να λέμε, γιατί υπάρχει και η περίπτωση Μενδώνη που ξεκίνησε με γκολ από τα αποδυτήρια. Μπάχαλο τα έκανε το υπουργείο Πολιτισμού, πιο μπάχαλο δεν γινόταν, ζηλεύουν ζήλεια πράσινη οι μαυροντυμένοι στην πλατεία Εξαρχείων. Απ’ όλες τις πλευρές δέχθηκε πυρά η υπουργός και οι αντιδράσεις της απλώς προσέθεσαν κηροζίνη στο φόκο. Απόλυτος επικοινωνιακός ερασιτεχνισμός και ταχυδακτυλουργίες της κακιάς ώρας, σε σημείο να θυμίζει η υπουργός Πολιτισμού τον Φρόντο. Όπως τον είχε δέσει φιόγκο η αράχνη στη σπηλιά και ετοιμαζόταν να τον καταπιεί. Εκεί είμαστε πια και δεν βλέπω να βελτιώνεται η κατάσταση. Εκτός κι αν ξαναγίνει κάνα θαύμα στα άγια χώματα της Αμφίπολης!

---
newpost
---
*

Τρίτη 22 Οκτωβρίου 2019

Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια-Τζόκερ

*
Τυπο-θραύστης
***
*


Όταν η αστυνομία 
μπουκάρει
στα σινεμά για να συνετίσει τα ανήλικα

του Χρήστου Ξανθάκη

Την πρώτη φορά που προσπάθησα να μπω σε «ακατάλληλο» ήταν κάπου εκεί στα τέλη της δεκαετίας του εβδομήντα. Τον «Τσιγγάνο» ευελπιστούσα να δω, με τον Αλαίν Ντελόν, όπου είχαν συρρεύσει όλα τα Τρίκαλα, θέλω κι εγώ μπάρμπα, άσε με σε παρακαλώ, κάνε μια χάρη. Δέκα άτομα είχαμε στηθεί στη σειρά κι εγώ προτελευταίος, με είδε ο ταμίας, χαμογέλασε, δώδεκα χρονών ήμουνα, βαριά δεκατρία, μου έκανε νόημα με το χέρι, «φύγε». Έφυγα…

Απωθημένο μου έμεινε από τότε, τη βρήκα την ταινία στο DVD πολλά χρόνια αργότερα και την παρήγγειλα απ’ το Amazon, ήρθε, έκατσα να τη δω, μια μαλακία ήταν. Κι ο Αλαίν Ντελόν στα χειρότερά του. Αλλά είχα να το λέω, στον εαυτό μου πρώτα απ’ όλα, ότι κέρδισα μια μικρή νίκη κόντρα στις δυνάμεις της λογοκρισίας και του σκότους. Στα κιρίζια που νομίζανε ότι αν απαγόρευαν στους πιτσιρικάδες να δούνε μπιστολίδι, θα τελείωνε και η σαπίλα στην κοινωνία μας. Και τα χρηστά ήθη δεν θα διεφθείροντο!

Από τότε πέρασαν σχεδόν σαράντα χρόνια, άλλαξε ο κόσμος, χαλάρωσε η φάση. Αλλά οι ρουφιάνοι δεν κοιμούνται ποτέ. Βλέπε και τις ιστορίες του γουικέντ με αφορμή την προβολή του «Τζόκερ» και την παρουσία στις αίθουσες ανήλικων θεατών. Πάμε στο ρεπορτάζ του Newpost:

«Το πρώτο συμβάν έλαβε χώρα το βράδυ του Σαββάτου στα Village στο mall Αμαρουσίου. Σύμφωνα με τα όσα έχουν γίνει γνωστά, αστυνομικοί μπήκαν στον κινηματογράφο και έκαναν έλεγχο, ενώ προχώρησαν και στη σύλληψη του υπευθύνου του κινηματογράφου, για τον οποίο σχηματίστηκε δικογραφία και αφέθηκε ελεύθερος κατόπιν εντολής εισαγγελέα. Μαρτυρίες που δεν έχουν επαληθευτεί επίσημα αναφέρουν ότι οι αστυνομικοί φέρονται να οδήγησαν στο τμήμα ανήλικους θεατές.

Το δεύτερο περιστατικό σημειώθηκε το απόγευμα της Κυριακής στον κινηματογράφο ΑΕΛΛΩ που βρίσκεται επί της λεωφόρου Πατησίων. Αστυνομικές δυνάμεις μετέβησαν στον κινηματογράφο, έπειτα από αίτημα του Υπουργείου Πολιτισμού για συνδρομή στην καταγραφή ανηλίκων μέσα στην αίθουσα όπου προβαλλόταν η ταινία. Αυτό επιβεβαιώνει η ελληνική αστυνομία.»

Μάλιστα, αστυνομικές δυνάμεις μπουκάρανε στα σινεμά. Για να καταγράψουν ανηλίκους που βλέπανε τον «Τζόκερ». Και παίζει να τους πήγανε και τμήμα τους πιτσιρικάδες, να τους φτιάξανε και μητρώο ποινικό «συνελήφθη διότι παρακολουθούσε ταινία άνω των 18». Να πάνε σχολείο σήμερα τα δεκαπεντάχρονα και να πετάνε απ’ τη χαρά τους. Προσκύνημα θα πέφτει από τα κομενάκια στους παρτιζάνους και στις παρτιζάνες της ελευθερίας, κεράσματα, χειροκρότημα, ζήλεια πράσινη απ’ όσους και όσες έμειναν έξω απ’ το Τμήμα. Άγαλμα θα τους στήσουνε στο προαύλιο. Και δώστου διηγήσεις:
«Ήρθε ένας τύπος με στολή και είχε ένα μπιστόλι μεγάλο σαν κανόνι!»

Αυτά συμβαίνουν όμως αν δεν κατέχεις από ίντερνετ. Αν δεν καταλαβαίνεις ότι στην εποχή του διαδικτύου, πέθανε ο καταναγκασμός και τα τίναξε τα πέταλα η απαγόρευση. Ό,τι θέλει να δει ο άλλος θα το δει και στις περισσότερες των περιπτώσεων αυτά που θα δει θα κάνουν τον «Τζόκερ» να μοιάζει με νεροπίστολο. Σήμερα το πρωί για παράδειγμα, όπως έκανα τη βόλτα μου στο ιντερνετάκι, αντίκρισα ρεπορτάζ των “Times” του Λονδίνου για την υποψία χρήσης βομβών λευκού φωσφόρου από την Τουρκία στο μέτωπο της Συρίας. Κομπλέ, με φουλ φρικιαστικό βίντεο, να μην ξέρεις αν θες να σπάσεις την οθόνη ή το κεφάλι σου. Εκεί να βλέπεις κτηνωδία, φιλαράκι…

Ας αφήσουν λοιπόν ήσυχα τα πιτσιρίκια οι ρουφιάνοι. Δεν θα τα διαφθείρει ο «Τζόκερ» ο κινηματογραφικός, την ώρα που κυκλοφορούν σημεία και τέρατα ένα βήμα απ’ το πληκτρολόγιό τους ή το τατς σκριν. Αντίθετα, λίγο μυαλό μπορεί να τους βάλει για το πώς μπορεί ένας άνθρωπος να κατακρημνισθεί στην κόλαση, αν διαλυθεί το ελάχιστο έστω δίχτυ ασφαλείας που τον δένει με την κοινωνία. Αυτά είναι κουμμουνιστικές προπαγάνδες όμως και πρέπει να τις πατάξομεν δια να πάει μπροστά η πατρίς. Η πατρίς, η θρησκεία, η οικογένεια και ο γύψος!


Υ.Γ.: Ακόμη κι ο Χρυσοχοΐδης τρόλαρε τα καρακόλια τουιτάροντας:
«Σήμερα το βράδυ θα πάω να δω με τον 15χρονο γιο μου το #Τζόκερ»… 
---
newpost
---
*