Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χρήστος Ξανθάκης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Χρήστος Ξανθάκης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 23 Οκτωβρίου 2019

Του Τζόκερ τα εννιάμερα...

*
Τυπο-θραύστης
***
*

Όταν το επικοινωνιακό μπάχαλο αγγίζει ταβάνι


Αν είχε χιούμορ ο Τσίπρας (δεν το ξέρω, το συζητάμε), θα τουιτάριζε μια φράση από το «Τζόκερ» και θα έριχνε το ίντερνετ. Ελαφρώς παραλλαγμένη για να ταιριάζει με την περίσταση:
«Είχα την εντύπωση ότι η κυβέρνηση είναι μια τραγωδία, αλλά πλέον αντιλαμβάνομαι ότι είναι κωμωδία»!

Και θα το είχε πιάσει, θα το είχε τσακώσει το νόημα ακριβώς αυτής της ιστορίας που ξεκίνησε ως κραυγή αγωνίας για τη μοίρα πέντε πιτσιρικάδων που τους μπουζουριάσανε επειδή πήγανε σινεμά να δούνε το ακατάλληλο και κατέληξε ως το μεγαλύτερο επικοινωνιακό φιάσκο της φρέσκιας κυβέρνησης.

Προσοχή, «επικοινωνιακό» γράφω, δεν γράφω «ουσιαστικό». Αν ψάχνουμε για ουσία, πολύ μεγαλύτερη πατάτα είναι η γιγαντιαία κωλοτούμπα για το Μακεδονικό που άφησε έκθετο κόσμο και κοσμάκη. Ή ο χειρισμός της υπόθεσης Novartis, που από τσαμπουκαλίκι πρώτου μεγέθους εξελίχθηκε σε ένα δυσθεώρητο κο-κο-κο. Όχι ρε φίλε, ακόμη και η γλίτσα που άφησε πίσω της η υπόθεση Παναγιώτη Ραφαήλ δεν συγκρίνεται με το πατσαβούριασμα για την αστυνομική μπούκα στα σινεμά. Μας μουντζώνει η Ελλάδα όλη, λόγω Τζόκερ του καριόλη!

Αυτά παθαίνεις όμως άμα δίνεις τα κλειδιά δύο τόσο ευαίσθητων υπουργείων σε πρώην Πασοκάρες. Δεν μπορούν οι άνθρωποι να κάτσουν ήσυχοι, στο αίμα τους την έχουν τη μανούρα, στη φλέβα τους μέσα ρέει ο σαματάς. Εκεί που τους έχεις τους δεξιούς μαντρωμένους κι άμα κάνουν να σηκώσουν κεφάλι κλατς πέφτει η φάπα απ’ το Μαξίμου, σκάνε μύτη η Μενδώνη και ο Χρυσοχοΐδης και βάζουν φωτιά στα τόπια. Τι φωτιά, πυρκαγιά σε λέω, καήκανε ως και οι τρίχες στη μασχάλη. Καταραμένο Πασοκιστάν, μπλέξαμε και πώς ξεμπλέκουμε τώρα;

Και τουλάχιστον ο Χρυσοχοΐδης το γλέντησε. Την έριξε την τουιτάρα ότι θα πάει να δει Τζόκερ με τον 15χρονο γιό του και άραξε να μετρήσει, αντιδράσεις. Του την πέσανε μεν διάφορα γίδια ότι υπονομεύει τον νόμο και την τάξη, αλλά από τη δική του την πλευρά οφείλω να ομολογήσω ότι την αποφόρτισε την ένταση. Και ας την έπεσε λίγο αργότερα στον Τσίπρα, εγκαλώντας τον για «δολοφονία χαρακτήρος», καθότι πόσταρε χιουμοριστικό φωτομοντάζ. Αν είχε κρατήσει κι εκεί την ψυχραιμία του θα μιλάγαμε για δύο-μηδέν. Τώρα στάθηκε στο ένα-ένα και πάλι καλά να λέμε…

Ναι, πάλι καλά να λέμε, γιατί υπάρχει και η περίπτωση Μενδώνη που ξεκίνησε με γκολ από τα αποδυτήρια. Μπάχαλο τα έκανε το υπουργείο Πολιτισμού, πιο μπάχαλο δεν γινόταν, ζηλεύουν ζήλεια πράσινη οι μαυροντυμένοι στην πλατεία Εξαρχείων. Απ’ όλες τις πλευρές δέχθηκε πυρά η υπουργός και οι αντιδράσεις της απλώς προσέθεσαν κηροζίνη στο φόκο. Απόλυτος επικοινωνιακός ερασιτεχνισμός και ταχυδακτυλουργίες της κακιάς ώρας, σε σημείο να θυμίζει η υπουργός Πολιτισμού τον Φρόντο. Όπως τον είχε δέσει φιόγκο η αράχνη στη σπηλιά και ετοιμαζόταν να τον καταπιεί. Εκεί είμαστε πια και δεν βλέπω να βελτιώνεται η κατάσταση. Εκτός κι αν ξαναγίνει κάνα θαύμα στα άγια χώματα της Αμφίπολης!

---
newpost
---
*

Τρίτη 22 Οκτωβρίου 2019

Πατρίς-Θρησκεία-Οικογένεια-Τζόκερ

*
Τυπο-θραύστης
***
*


Όταν η αστυνομία 
μπουκάρει
στα σινεμά για να συνετίσει τα ανήλικα

του Χρήστου Ξανθάκη

Την πρώτη φορά που προσπάθησα να μπω σε «ακατάλληλο» ήταν κάπου εκεί στα τέλη της δεκαετίας του εβδομήντα. Τον «Τσιγγάνο» ευελπιστούσα να δω, με τον Αλαίν Ντελόν, όπου είχαν συρρεύσει όλα τα Τρίκαλα, θέλω κι εγώ μπάρμπα, άσε με σε παρακαλώ, κάνε μια χάρη. Δέκα άτομα είχαμε στηθεί στη σειρά κι εγώ προτελευταίος, με είδε ο ταμίας, χαμογέλασε, δώδεκα χρονών ήμουνα, βαριά δεκατρία, μου έκανε νόημα με το χέρι, «φύγε». Έφυγα…

Απωθημένο μου έμεινε από τότε, τη βρήκα την ταινία στο DVD πολλά χρόνια αργότερα και την παρήγγειλα απ’ το Amazon, ήρθε, έκατσα να τη δω, μια μαλακία ήταν. Κι ο Αλαίν Ντελόν στα χειρότερά του. Αλλά είχα να το λέω, στον εαυτό μου πρώτα απ’ όλα, ότι κέρδισα μια μικρή νίκη κόντρα στις δυνάμεις της λογοκρισίας και του σκότους. Στα κιρίζια που νομίζανε ότι αν απαγόρευαν στους πιτσιρικάδες να δούνε μπιστολίδι, θα τελείωνε και η σαπίλα στην κοινωνία μας. Και τα χρηστά ήθη δεν θα διεφθείροντο!

Από τότε πέρασαν σχεδόν σαράντα χρόνια, άλλαξε ο κόσμος, χαλάρωσε η φάση. Αλλά οι ρουφιάνοι δεν κοιμούνται ποτέ. Βλέπε και τις ιστορίες του γουικέντ με αφορμή την προβολή του «Τζόκερ» και την παρουσία στις αίθουσες ανήλικων θεατών. Πάμε στο ρεπορτάζ του Newpost:

«Το πρώτο συμβάν έλαβε χώρα το βράδυ του Σαββάτου στα Village στο mall Αμαρουσίου. Σύμφωνα με τα όσα έχουν γίνει γνωστά, αστυνομικοί μπήκαν στον κινηματογράφο και έκαναν έλεγχο, ενώ προχώρησαν και στη σύλληψη του υπευθύνου του κινηματογράφου, για τον οποίο σχηματίστηκε δικογραφία και αφέθηκε ελεύθερος κατόπιν εντολής εισαγγελέα. Μαρτυρίες που δεν έχουν επαληθευτεί επίσημα αναφέρουν ότι οι αστυνομικοί φέρονται να οδήγησαν στο τμήμα ανήλικους θεατές.

Το δεύτερο περιστατικό σημειώθηκε το απόγευμα της Κυριακής στον κινηματογράφο ΑΕΛΛΩ που βρίσκεται επί της λεωφόρου Πατησίων. Αστυνομικές δυνάμεις μετέβησαν στον κινηματογράφο, έπειτα από αίτημα του Υπουργείου Πολιτισμού για συνδρομή στην καταγραφή ανηλίκων μέσα στην αίθουσα όπου προβαλλόταν η ταινία. Αυτό επιβεβαιώνει η ελληνική αστυνομία.»

Μάλιστα, αστυνομικές δυνάμεις μπουκάρανε στα σινεμά. Για να καταγράψουν ανηλίκους που βλέπανε τον «Τζόκερ». Και παίζει να τους πήγανε και τμήμα τους πιτσιρικάδες, να τους φτιάξανε και μητρώο ποινικό «συνελήφθη διότι παρακολουθούσε ταινία άνω των 18». Να πάνε σχολείο σήμερα τα δεκαπεντάχρονα και να πετάνε απ’ τη χαρά τους. Προσκύνημα θα πέφτει από τα κομενάκια στους παρτιζάνους και στις παρτιζάνες της ελευθερίας, κεράσματα, χειροκρότημα, ζήλεια πράσινη απ’ όσους και όσες έμειναν έξω απ’ το Τμήμα. Άγαλμα θα τους στήσουνε στο προαύλιο. Και δώστου διηγήσεις:
«Ήρθε ένας τύπος με στολή και είχε ένα μπιστόλι μεγάλο σαν κανόνι!»

Αυτά συμβαίνουν όμως αν δεν κατέχεις από ίντερνετ. Αν δεν καταλαβαίνεις ότι στην εποχή του διαδικτύου, πέθανε ο καταναγκασμός και τα τίναξε τα πέταλα η απαγόρευση. Ό,τι θέλει να δει ο άλλος θα το δει και στις περισσότερες των περιπτώσεων αυτά που θα δει θα κάνουν τον «Τζόκερ» να μοιάζει με νεροπίστολο. Σήμερα το πρωί για παράδειγμα, όπως έκανα τη βόλτα μου στο ιντερνετάκι, αντίκρισα ρεπορτάζ των “Times” του Λονδίνου για την υποψία χρήσης βομβών λευκού φωσφόρου από την Τουρκία στο μέτωπο της Συρίας. Κομπλέ, με φουλ φρικιαστικό βίντεο, να μην ξέρεις αν θες να σπάσεις την οθόνη ή το κεφάλι σου. Εκεί να βλέπεις κτηνωδία, φιλαράκι…

Ας αφήσουν λοιπόν ήσυχα τα πιτσιρίκια οι ρουφιάνοι. Δεν θα τα διαφθείρει ο «Τζόκερ» ο κινηματογραφικός, την ώρα που κυκλοφορούν σημεία και τέρατα ένα βήμα απ’ το πληκτρολόγιό τους ή το τατς σκριν. Αντίθετα, λίγο μυαλό μπορεί να τους βάλει για το πώς μπορεί ένας άνθρωπος να κατακρημνισθεί στην κόλαση, αν διαλυθεί το ελάχιστο έστω δίχτυ ασφαλείας που τον δένει με την κοινωνία. Αυτά είναι κουμμουνιστικές προπαγάνδες όμως και πρέπει να τις πατάξομεν δια να πάει μπροστά η πατρίς. Η πατρίς, η θρησκεία, η οικογένεια και ο γύψος!


Υ.Γ.: Ακόμη κι ο Χρυσοχοΐδης τρόλαρε τα καρακόλια τουιτάροντας:
«Σήμερα το βράδυ θα πάω να δω με τον 15χρονο γιο μου το #Τζόκερ»… 
---
newpost
---
*

Τετάρτη 16 Οκτωβρίου 2019

Δικαίωμα ψήφου στον Τομ Χανκς!

*
Τυπο-θραύστης
***
*


Δυο λόγια για τα μαγειρέματα
με τις ψήφους των ομογενών


του Χρήστου Ξανθάκη

Κανονικά έπρεπε να γράψω το συμπέρασμα στο τέλος, αλλά δεν γαμιέται θα το γράψω στην αρχή να ξεμπερδεύουμε από τώρα με τα δύσκολα και να το γυρίσω στην πλάκα ακολούθως. Με το φτωχό μου το μυαλό λοιπόν, ορίστε τι σκέπτομαι για τους Έλληνες και τις Ελληνίδες του εξωτερικού:
Όπως είναι συμβολική η συμμετοχή τους στο κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό γίγνεσθαι, έτσι συμβολική πρέπει να είναι και η εκπροσώπησή τους στο ελληνικό κοινοβούλιο.

Αυτό και τελεία! Τελεία και παύλα δηλαδή και δεν είναι ανάγκη να το πολυσυζητάμε. Κι άμα ψαχνόσαστε και για νούμερα, αν σας κυρίευσε η λαγνεία των αριθμών, ορίστε μερικά παραδείγματα όπως τα κατέγραψε ο φίλος μου ο Κυρίτσης τις προάλλες στην “Αυγή”:

«Η ιδέα της "κλειστής εκπροσώπησης" προτείνεται ως βέλτιστη λύση για τις χώρες με μεγάλο και πρακτικά άγνωστο αριθμό αποδήμων όπως η Ελλάδα. Αντίστοιχα συστήματα εφαρμόζονται σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες Στη Γαλλία εκλέγονται 12 γερουσιαστές σε σύνολο 348 για να εκπροσωπούν του Γάλλους πολίτες που μένουν στο εξωτερικό. Στην Ιταλία εκλέγονται 12 βουλευτές σε σύνολο 630, ενώ στην Πορτογαλία 4 εκπρόσωποι σε Κοινοβούλιο 230 βουλευτών».

Ένα νούμερο συμβολικό εν ολίγοις, για να υπογραμμίζει η μαμά πατρίδα ότι δεν ξεχνάει τα εκτός συνόρων τέκνα της αλλά να μην μας κάθονται και στο σβέρκο πλάσματα που νομίζουν ότι ακόμη διαβάζουμε με το καντήλι στην Ελλάδα και ότι η Αθηνών-Λαμίας είναι χαλικόδρομος. Τα παραδείγματα ουκ ολίγα και μην αναγκάσετε να καταφύγω κι εγώ στον Γκας Πορτόκαλος, συγγνώμη αλλά την έχω ζήσει από κοντά την ομογένεια, με συγγενείς που δεν μπορούν να ξεχωρίσουν τον Αντρέα από τον Γιώργο Παπανδρέου…

Κι αυτοί είναι οι καλές περιπτώσεις! Γράφει τέσσερις λεξούλες πιο πάνω ο συνάδελφος που έχουν τη σημασία τους:
Πρακτικά άγνωστο αριθμό αποδήμων.

Και θυμάμαι εγώ που ασχολούμαι με το μπάσκετ εδώ και σαρανταπέντε χρόνια κάτι ωραίες δουλειές που έκανε η Αρχιεπισκοπή Βορείου Αμερικής εκεί στη δεκαετία του εβδομήντα, όταν βάφτιζε Έλληνα όποιο παλικάρι μπορούσε να καταφέρει πέντε πράγματα με την πορτοκαλί μπάλα. Με λίγο παραμύθι και μια κατάληξη πονηρή στο ονομά του για να μοιάζει αληθινός ομογενής. Κρις Ξανθ τον λέγανε τον άλλον για παράδειγμα, Κρίστος Ξανθάκης κατέληγε στο μητρώο της Ομοσπονδίας Μπάσκετ. Και γάζωνε στο γήπεδο!

Και πιο μετά ωστόσο, όταν άνοιξε η αγορά της πρώην Γιουγκοσλαβίας, πηγαίνανε κι ερχότανε οι ελληνοποιήσεις. Κάτι Τάρλατς, κάτι Τόμιτς, κάτι Στογιάκοβιτς δεν ξέρω αν τους θυμάστε, που βρίσκονταν ξαφνικά οι πονεμένες οι μανάδες να τους αναγνωρίσουν ως εξώγαμα για να παίξουν στο ελληνικό πρωτάθλημα. Και από την Βαλτική είχαν έρθει παιχταράδες, ο Σοκ για παράδειγμα κι αυτός ο Κούζμα, που τον βαφτίσανε πολύ επιτυχημένα Μαγουλά, μιας και είχε κάτι μαγουλήθρες τούμπανο, λες και του είχανε τρομπάρει τη φάτσα. Ελληνάρες όλοι τους, με καταγωγή απ’ τον Όμηρο και τον Θουκυδίδη…

Επί τη ευκαιρία μάλιστα να σημειώσω ότι ένας άλλος Κούζμα παίζει αυτή την εποχή στους Λέηκερς και είναι συμπαίκτης με τον Κώστα Αντετοκούνμπο, που είναι αδερφός του Γιάννη Αντετοκούνμπο, του νούμερο ένα μπασκετμπωλίστα παγκοσμίως. Και πραγματικού συμπατριώτη μας, γεννημένου εδώ στο κλεινόν άστυ, έστω κι αν με το νέο νόμο του Βρούτση δεν θα μπορούσε ποτέ να λάβει ΑΜΚΑ. Κι άμα πάθαινε καμιά πνευμονία, θα την έβγαζε με τσάι του βουνού και κομπρέσες. Αλλά εμείς ασχολούμαστε με μαλακίες του εξωτερικού και κλείνουμε τα μάτια στα σοβαρά προβλήματα του εσωτερικού!

Υ.Γ.: Όσο για τον Τομ Χανκς του τίτλου, μην ξεχνάμε ότι η σύζυγός του Ρίτα Γουίλσον είναι μισή Ελληνίδα. Άρα έχει δικαίωμα ψήφου κι αυτή και τα παιδιά της και, φυσικά, ο σύζυγός της. Είναι μια γκλαμουριά, δεν λέω, να κουβαλάς τον κορυφαίο ηθοποιό του Χόλιγουντ στην γαλανόλευκη κάλπη…
---
newpost
---
*

Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου 2019

Κοιμάμαι πλάι σε μια αντίχριστη!

*
Ανασυγκρότηση
***
*

Όταν η Μητρόπολη Αργολίδος
τα βάζει με τη μέθοδο Pilates



του Χρήστου Ξανθάκη

Όπως ακριβώς το γράφω στον τίτλο του σημερινού σημειώματος αγαπητές αναγνώστριες και αγαπητοί αναγνώστες:
Κοιμάμαι πλάι σε μια αντίχριστη!

Το ομολογώ, το εξομολογούμαι, το παραδέχομαι, δεν μπορώ να το κρύψω άλλο. Είμαι Έλλην φορολογούμενος, διαθέτω ΑΜΚΑ, έχω πάει στρατό (αεροπορία, τέλος πάντων…) και πρέπει να πω την αλήθεια:
Εκείνη που κοιμάται πλάι μου έχει παρακολουθήσει μαθήματα Pilates!

Και όχι πέντε δέκα μαθήματα, έτσι στο δοκιμαστικό και με διάθεση παιγνίου. Όχι, καθόλου, στα σοβαρά το πήρε η γυναίκα, τα δυνατά της έβαλε κι έκανε Pilates χρόνια ολόκληρα. Βουτηγμένη στην αίρεση μέσα, μέχρι το λαιμό, μακριά από τη θρησκεία μας, μακριά από τους ιερείς μας, μακριά από τις εικόνες τις άγιες, μακριά από το αντίδωρο και το αγίασμα. Εκεί στη μέθοδο Pilates, που απομακρύνει τον άνθρωπο από το λόγο του Θεού και τον ρίχνει στην αγκαλιά του διαβόλου! Κι εγώ, ο δόλιος, να κοιμάμαι πλάι της τόσον καιρό, δεκαετίες ολόκληρες…

Τελείωσε, πάει τελείωσε γαμώ το μπελά μου, πρώτη σειρά θα κάθομαι μεθαύριο στην εκδήλωση της Ιεράς Μητροπόλεως Αργολίδος με τίτλο «Επικίνδυνες Μόδες: Γιόγκα, Διαλογισμός, Πιλάτες, Εναλλακτικές Πρακτικές», εξίμισι το απόγευμα, στην αίθουσα τέχνης και πολιτισμού «Μέγας Αλέξανδρος».

Το Γραφείο Αιρέσεων της Ιεράς Μητροπόλεως την διοργανώνει την εκδήλωση, σε συνεργασία με την Πανελλήνια Ένωση Γονέων για την προστασία του Ελληνορθόδοξου Πολιτισμού, της Οικογένειας και του Ατόμου και την Κοινωφελή Επιχείρηση του Δήμου Άργους-Μυκηνών, τα γράφω όλα για να μην ξεχνιόμαστε, όχι που θα έλειπε απ’ το πάρτυ ο Δήμος, ευκαιρία είναι να εξοντώσει τους σατανιστάς και τους αποστόλους του Εωσφόρου. Αυτή είναι η δουλειά του Δήμου άλλωστε, τι είναι ν’ αλλάζει λάμπες;

Τα γράφω, είπα, τα ανωτέρω και πλησιάζω σιγά σιγά εκείνη που κοιμάται πλάι μου για περισσότερο ίνφο.
«Δε μου λες αγάπη μου», τη ρωτάω, «πιστεύεις εις έναν Θεόν, Πατέρα Παντοκράτορα, ποιητήν ουρανού και γής;»
«Φύγε βλάκα», μου απαντάει και μου γυρίζει την πλάτη.

Ύποπτο…

Δοκιμάζω άλλη τακτική, πιο σοφιστικέ:
«Δε μου λες αγάπη μου», την ξαναρωτάω, «εκεί στα μαθήματα Pilates που πήγαινες, σας δείχνανε μήπως καμιά πεντάλφα; Κάνα διαβολίνι με κέρατα και ουρά;»
«Αν δεν κόψεις τις χαζομάρες, δεν θα ξαναφάς γεμιστά», μου λέει με διάθεση πολεμική και συνεχίζει με το μαλλί όρθιο:
«Η μέθοδος Pilates είναι μέθοδος θεραπευτικής γυμναστικής, δεν έχει σχέση με θρησκείες, αιρέσεις και βασκανίες. Όποιος τα σκέπτεται όλα αυτά, άλλα πράγματα, άλλα συμφέροντα έχει στο νου του. Για πρόβατα ψάχνει, δεν ψάχνει για υποψιασμένες συνειδήσεις!»

Διπλά ύποπτο…

Και γίνεται ακόμη χειρότερο όταν πέφτω επάνω στη φίλη μου Ελευθερία Ρίζου, εκπαιδεύτρια Pilates που με πιάνει στον εξάψαλμο:
«Η μέθοδος Pilates απευθύνεται σε όλους, συστήνεται από γιατρούς και φυσιοθεραπευτές ως συμπληρωματική θεραπεία σε περιπτώσεις αποκατάστασης, κακής στάσης, μυοσκελετικών και άλλων προβλημάτων. Μπορεί να είναι ως και σωτήρια σε άτομα που υποφέρουν από νευρολογικά και αυτοάνοσα νοσήματα, βοηθώντας τα να διατηρήσουν έλεγχο του σώματός τους και να μειώσουν έντονους πόνους. Τα υπόλοιπα με τις θρησκείες, έχουν να κάνουν με όσους επιχειρούν να αποδράσουν από εκεί που τους έχουν μαντρωμένους…»

Πάρα πολύ ύποπτο…

Γι’ αυτό κι εγώ θα μπω την Κυριακή στο αυτοκίνητο και θα πάω στο Άργος. Να πάρω μια τζούρα ρε φίλε από ορθόδοξη σκέψη και εξαγνισμό. Και ν’ ακούσω και πέντε συμβουλές για το πώς θα αντιμετωπίσω την αντίχριστη που κοιμάται πλάι μου. Πρακτικές συμβουλές, ελπίζω. Γιατί να χάσω την πίστη μου, δεν το φοβάμαι.
Να χάσω τα γεμιστά όμως;
---
newpost
---
*

Τετάρτη 25 Σεπτεμβρίου 2019

Ποιανού λαγός είναι ο Μπάμπης;

*
Τυπο-θραύστης
***
*
Μόλις ξεκίνησε ο πόλεμος
για την τιμή του νερού…


Του Χρήστου Ξανθάκη

Πήξαμε στα λαγουδίνια ρε φίλε! Μεγάλα αυτιά, δοντάρες, φουντωτή ουρά, χοροπηδάνε στο πολιτικό σκηνικό σαν να μη συμβαίνει τίποτα. Πρώτος ήταν ο Σημίτης, που ήρθε να μας βάλει μυαλό (πάντα ο Σημίτης μας βάζει μυαλό…) και να μας πείσει ότι πρέπει να τα βρούμε με τα τουρκάκια για να μη μας προκύψει κάνα γλέντι οθωμανικό. Και ακολούθησε ο φρεσκοβαφτισμένος βουλευτής Μπάμπης Παπαδημητρίου να δηλώσει ότι δυστυχώς είναι απαράδεκτα φθηνό το νερό. Και «δυστυχώς» και «απαράδεκτα», δύο έργα δύο, σεξ και καράτε τα ύδατα, που σε πονεί και που σε σφάζει.

Προσπάθησε βέβαια να το διορθώσει στη συνέχεια, τονίζοντας ότι για τη σπατάλη του νερού μίλησε και ότι δούλεψε μονταζιέρα και παραποιήθηκαν οι δηλώσεις του και καλά πάνε η ΕΥΔΑΠ και η ΕΥΑΘ, μια χαρά το τσουλάνε το νερό, αλλού είναι το πρόβλημα, και η τιμή του νερού της ΕΥΔΑΠ καλή είναι, δεν χρειάζεται να την ανεβάσουμε και τα ζητήματα αυτά τέλος πάντων πρέπει να τα συζητάμε, γιατί έχουμε και ευρωπαϊκές υποχρεώσεις. Πάντως, υπάρχει πρόβλημα ότι τιμολογείται το νερό πάρα πολύ χαμηλά με αποτέλεσμα να έχουμε σπατάλη.

Η πουτάνα η επαρχία πάλι φταίει, σαν να λέμε. Τα βλαχαδερά, που το σκορπάνε το νερό, το σπαταλάνε, το ξεφτιλίζουνε. Νερά παντού, πλημμύρησε ο τόπος, θάλασσα το κάνανε το ισιάδι και πέλαγος το βουνό. Τι περιμένεις δηλαδή από τους επαρχιώτας, να πλένονται με Evian σαν τη Ντένη Μαρκορά; Ανοίγουν τη βρύση και ξεχνάνε να την κλείσουν τα γίδια, γιατί κάποιος τους έχει πει ότι νερό πρέπει να είναι «τρεχούμενο». Τόσα ξέρουν, τόσα καταλαβαίνουν. Προτιμότεροι χίλιες φορές οι Συριζαίοι, που μένουν άπλυτοι και δεν χαλάνε σταγόνα!

Πέρα από πλάκα όμως, κάποιος έπρεπε ν’ ανοίξει το ζήτημα της ιδιωτικοποίησης του νερού για την κυβέρνηση. Κάποιος έπρεπε να το καρφώσει στο πινάκιο της δημόσιας συζήτησης για να ξεκινήσουν η ζύμωση και η αντιπαράθεση. Να δούμε προς τα πού φυσάει ο άνεμος και αν θα μπορέσουμε να το περάσουμε το παραμυθάκι στα κορόιδα ή θα φάμε κλωτσίδι όπως στην περίπτωση του αιγιαλού. Και αυτός ο κάποιος, ο λαγουδίνος με τα μεγάλα αυτιά, τις δοντάρες και τη φουντωτή ουρά δεν ήταν άλλος από τον κύριο Μπάμπη.

Και μη γελιόμαστε, τυπικά δεν θα είναι το νερό που θα ιδιωτικοποιηθεί. Το χλωμό πρόσωπο έχει διχαλωτή γλώσσα και ξέρει πολύ καλά πως θα κοροϊδέψει τον Ινδιάνο. Δημόσιο αγαθό ήταν, είναι και θα παραμείνει το ύδωρ. Και στο Σύνταγμα άμα θέλεις θα στο γράψουν, με κεφαλαία και χρυσά γράμματα. Εκείνο που θα περάσει στα χέρια της ιδιωτικής πρωτοβουλίας θα είναι το δίκτυο, μαζί με όλα τα συμπαρομαρτούντα. Συντήρηση, επέκταση, εκσυγχρονισμό, κομπλέ το στόρι και φουλ η χρέωση. Πάρε ύστερα διπλό το λογαριασμό και τραγούδα όσο θέλεις…

Το αποκάλυψε άλλωστε και η Μαρία Σπυράκη το σχέδιο σε τηλεοπτική της παρουσία:
«Είναι απαραίτητο να δώσουμε έμφαση στην συντήρηση του δικτύου και να υπάρχουν επενδύσεις σε αυτό από τον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Επενδύσεις που θα που θα στηρίξουν το δίκτυο».

Να μπουν δηλαδή οι ιδιώτες στο κόλπο, ν’ αρχίσει να βγαίνει το κράτος από το κάδρο, να «στηριχτεί» το δίκτυο, να πάμε ταμείο, να τρέξει μαύρο το δάκρυ. Αποχαιρέτα το νεράκι που χάνεις κακομοίρη μου και αν κάνεις λίγο υπομονή μπορεί να αποχαιρετήσεις και τον αέρα που αναπνέεις. Δυστυχώς, που θα έλεγε και μια ψυχή, είναι κι αυτός απαράδεκτα, μα πολύ απαράδεκτα φθηνός!
---
newpost
---
*

Πέμπτη 15 Αυγούστου 2019

Στο έλεος των Γερμανών (για μια ακόμη φορά)

*
Τυπο-θραύστης
***
*

Χρειάζεται μαγείρεμα
 απ’ την Μέρκελ
για να βγουν τα νούμερα...



του Χρήστου Ξανθάκη

Κάθομαι τώρα εγώ με τον φίλο μου τον Παύλο, που είναι διεθνούς φήμης οικονομολόγος, στον "Μύλο" του Χίλτον (αυτός πλήρωνε!) και περιμένουμε το ψάρι. Κι όσο το περιμένουμε, μου εξηγεί ο Παύλος πράγματα που δεν ξέρω. Οικονομικά δηλαδή, αυτή την επιστήμη την αβέβαιη και αόριστη που ποτέ δεν θα στείλει άνθρωπο στο φεγγάρι αλλά μπορεί εύκολα να στείλει τη μισή υφήλιο στο ταμείο ανεργίας. Αρκεί πέντε μπαγλαμάδες να κάνουν πέντε λάθη στις προβλέψεις τους...

Αναμένοντας λοιπόν το φαγκρί, άι αμ πίκιν χιζ μπρέιν που λένε και οι Εγγλέζοι. Ελληνιστί τον ψαρεύω, αλιεύω πληροφορίες και εκτιμήσεις, για να έρθω ύστερα να τις γράψω στο Newpost και να παριστάνω τον ειδήμονα. "Τα οικονομικά εδώ στην πατρίδα πώς τα βλέπεις;", τον ρωτάω φόρα παρτίδα. Μου απαντάει ευθαρσώς:

"Το '19 βγαίνει εύκολα Χρήστο, ό,τι και να λέμε. Στρωμένος είναι ο δρόμος, κανονισμένα τα έσοδα και τα έξοδα. Από εκεί και πέρα όμως, αρχίζουν τα δύσκολα..."
"Ποιά δύσκολα;", ξαναρωτάω εγώ, παριστάνοντας τον στόκο.
"Δε βγαίνουν τα νούμερα ρε φίλε", μου απαντάει. "Ή τα πλεονάσματα θα πιάσει ή παροχές θα δώσει. Και τα δύο μαζί δεν γίνεται..."

"Οπότε;", απορώ.
"Δεν έχει οπότε", μου λέει. "Μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα είναι. Δεν πιάνει τα πλεονάσματα, θα τον σκίσουν οι Ευρωπαίοι. Δεν δίνει παροχές, θα τον σκίσουν οι ψηφοφόροι. Απλό είναι!"
"Δεν μπορεί να μην υπάρχει ούτε μία διέξοδος", επιμένω εγώ. "Ούτε καν με μεταγραφή Τσακαλώτου;"
Χαμογελάει ο Παύλος και μου σκάει το μυστικό:
"Δεν είναι ο Τσακαλώτος το κλειδί, η Μέρκελ είναι."

Τον ακούω, σκέπτομαι ότι πάλι με τους καριόληδες τους Γερμανούς μπλέξαμε, διατηρώ την ψυχραιμία μου, ρωτάω:
"Δηλαδή;"
"Τί δηλαδή;", μου λέει ο συνομιλητής μου. "Για μια ακόμη φορά πολιτικό είναι το θέμα. Άμα διατάξει η Μέρκελ να πάνε τα πλεονάσματα από το τριάμισι στο δυόμιση τοις εκατό, μια χαρά κοινωνική πολιτική θα κάνει η Νέα Δημοκρατία. Ειδάλλως κλάφτα Χαράλαμπε, δεν βγαίνει ο λογαριασμός..."

"Άρα δικαιώνεται ο Βαρουφάκης", επισημαίνω εγώ. "Άμα θέλουν, μπορούν οι Ευρωπαίοι να μας ελαφρώσουν το ζυγό."
"Μη με μπλέκεις με τον Βαρουφάκη", μου λέει. "Όσο για το ποιός δικαιώνεται και τα σταματημένα τα ρολόγια τη δείχνουν σωστά την ώρα δύο φορές τη μέρα!"

"Ναι, αλλά η Μέρκελ θα θελήσει να κάνει το δώρο στην κυβέρνηση;", ξαναρωτάω εγώ.
"Αν το ήξερα αυτό φίλε", μου απαντάει, "δεν θα ξαναδούλευα ούτε μία μέρα στη ζωή μου. Αλλά δεν το ξέρω. Και καλό είναι να θυμάσαι ότι κι ο Σόιμπλε, στην κρίσιμη στιγμή δεν έβαλε πλάτη στον Σαμαρά..."
"Άρα;", επιμένω.
"Άρα ήρθε το ψάρι", μου κάνει. "Αν θέλεις να παίξεις στοίχημα, κάτσε πρώτα να το απολαύσουμε και βουτάς ύστερα στον κουβά!"
---
newpost
---
Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε η Ανασυγκρότηση
*

Τετάρτη 14 Αυγούστου 2019

10 +1 φυλές των πυρκαγιών

*
Τυπο-θραύστης
***
*
Όταν γινόμαστε όλοι ειδικοί
και όλες ειδικές για τις φωτιές των ημερών


του Χρήστου Ξανθάκη

Τους ξέρουμε και τις ξέρουμε, τους είδαμε και τις είδαμε όλες αυτές τις μέρες που μαίνονταν οι πυρκαγιές. Δίπλα μας ήταν και εξέφραζαν άποψη από το πρωί ως το βράδυ και χωρίς να τους ρωτήσει, χωρίς να τις ρωτήσει κανένας. Ήταν οι ειδικοί και οι ειδικές των πυρκαγιών, που έδωσαν ρεσιτάλ τα τελευταία εικοσιτετράωρα.

Κι επειδή εδώ κάνουμε ρεπορτάζ, δεν ξύνουμε πατσές, τους οργανώσαμε σε φυλές για να μη χάνεται η μπάλα. Απολαύστε υπεύθυνα:

1) Οι αστυνόμοι
Ξέρουν γιατί έβαλες τη φωτιά, ξέρουν πως την έβαλες, ξέρουν πότε την έβαλες. Ξέρουν επίσης ποιος είσαι εσύ που την έβαλες.

2) Οι εισαγγελείς
Ξέρουν γιατί έβαλες τη φωτιά, ξέρουν πως την έβαλες, ξέρουν πότε την έβαλες. Ξέρουν επίσης ποιος είσαι εσύ που την έβαλες.
Και θ’ απονείμουν δικαιοσύνη.

3) Οι θεούσοι
Η Παναγίτσα και ο Χριστούλης μας έσωσαν από το ολοκαύτωμα. Αλλιώς θα είχαμε γίνει στάχτη και μπούρμπερη.
Μόνο αν χτιστούν εκκλησίες στα καμένα δεν θα έχουμε τα ίδια.

4) Οι άθεοι
Πού ήταν η Παναγίτσα κι ο Χριστούλης όταν άναβε η φωτιά; Και γιατί άργησαν τόσο πολύ να την κατασβέσουν;
Μόνο αν σταματήσουμε να υποδεχόμαστε το Άγιο Φως με τιμές αρχηγού κράτους θα σταματήσουν και οι εμπρησμοί.

5) Οι φιλελέδες
Αν τα δάση ήταν ιδιωτικά δεν θα λαμπάδιαζαν. Αν η πυροσβεστική ήταν ιδιωτική θα έσβηνε τις πυρκαγιές στο πιτς φυτίλι. Αν οι πυρκαγιές ήταν ιδιωτικές δεν θα ανάβανε ποτέ.
Τώρα που είναι κρατικές καίγεται ο τόπος.

6) Οι σταλεγάκηδες
Ήξεραν ότι θα σκάσει πυρκαγιά. Όπως ήξεραν ότι θα γινόταν πλημμύρα. Όπως ήξεραν ότι θα μας βάραγε σεισμός. Μόνο για τη Δευτέρα Παρουσία έχουν μερικές αμφιβολίες, αλλά κι αυτές είναι θέμα ημερών.

7) Οι πληροφορημένοι
Γνωρίζουν που έσταξε και η παραμικρή σταγόνα ιδρώτα του τελευταίου εθελοντή δασοπροστασίας. Και θα το χρησιμοποιήσουν ως ισχυρό επιχείρημα σε κάθε συζήτηση.

8) Οι ωχαδερφάκηδες
Αφού ρε φίλε δεν αλλάζει τίποτε σε αυτόν τον κωλότοπο, τώρα θα το καταλάβετε; Φτιάξε μου έναν φρέντο μέτριο σε παρακαλώ.

9) Οι δε γαμιέται
Και τι με νοιάζει ρε φίλε που καίγονται η Εύβοια, η Θήβα, η Ελαφόνησος; Ενδιαφέρθηκε κανείς για μένα όταν μου φτιάξανε γλυκό αντί για μέτριο τον φρέντο;

10) Οι συνωμοσιολόγοι
Το έχουν από πρώτο χέρι ότι η επόμενη συνεδρίαση της Λέσχης Μπίλντεμπεργκ θα γίνει στα Ψαχνά. Παρόντος του Χένρι Κίσινγκερ.

10 + 1) Τα ερπετά
Όσοι και όσες χαίρονται κάθε φορά που μπουρλοτιάζει το σύμπαν, γιατί θα φορτωθεί πολιτικό κόστος η εκάστοτε κυβέρνηση.
---
---
Σημ.: την επιμέλεια της εικονογράφησης είχε ο Τυπο-θραύστης
*