Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κυριάκος Μητσοτάκης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Κυριάκος Μητσοτάκης. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη 14 Νοεμβρίου 2019

Δεξιότερα Κυριακοπάτκιν

*
Τυπο-θραύστης
***
*

του Τάσου Παππά

Η κακόβουλη βλασφημία και η καθύβριση θρησκευμάτων επρόκειτο να γίνουν (ξανά) ποινικά αδικήματα αν δεν σηκωνόταν σάλος. Ο υπουργός Δικαιοσύνης δήλωσε πως θα το ξανασκεφτεί και αν συνεχιστούν οι αντιδράσεις, θα αποσύρει την επίμαχη διάταξη. Θα δούμε σήμερα.

Η ηγεσία της Ν.Δ., στην προσπάθειά της να ηρεμήσει το ακροδεξιό ακροατήριό της, που είναι στα κεραμίδια επειδή νιώθει ότι το άδειασαν στο θέμα της Συμφωνίας των Πρεσπών και στο προσφυγικό, σχεδιάζει πράγματα για να το ικανοποιήσει, μη διστάζοντας να φλερτάρει με τη γελοιότητα.

Και επειδή ο κατήφορος δεν έχει πάτο και επειδή οι ακροδεξιοί της Ν.Δ. δεν βάζουν φρένο και επειδή οι σκληροπυρηνικοί της Ιεραρχίας έχουν ισχυρές προσβάσεις στο βαθύ κόμμα και επειδή το άγχος αυτού του συνονθυλεύματος που διοικεί τη χώρα είναι πώς θα περιθωριοποιήσει τις ιδέες της Αριστεράς, μην αποκλείετε να δούμε σύντομα άλλες... ομορφιές. Ρίχνω ιδέες: Γιατί η μοιχεία να μη θεωρείται αδίκημα όπως στο μακρινό παρελθόν; Δεν θα είναι διδακτικές οι σκηνές με τους αμαρτωλούς τυλιγμένους σε σεντόνια; Τώρα που έχουμε ιδιωτική τηλεόραση θα διασκεδάζουμε τρελά με τη διαπόμπευσή τους. Η ομοφυλοφιλία γιατί να είναι νόμιμη σεξουαλική προτίμηση; Η άμβλωση γιατί να επιτρέπεται;

Μήπως είναι ευκαιρία τώρα που έχουμε κυβέρνηση των φυσικών ιδιοκτητών της χώρας, οι οποίοι πάνω απ’ όλα βάζουν την οικογένεια και τη θρησκεία (είναι κακόβουλος όποιος ισχυρίζεται ότι κάποια μέλη της έχουν παραβιάσει τις εννιά από τις δέκα εντολές), να επιστρέψουμε στις παλιές καλές εποχές όπου ήταν υποχρεωτικός ο εκκλησιασμός στα σχολεία και η συμμετοχή στα κατηχητικά; Οι ποδιές γιατί καταργήθηκαν; Επ’ αυτού γιατί σιωπά η υπουργός; Γιατί να ισχύουν ο πολιτικός γάμος και η πολιτική κηδεία; Ασε πια με κείνο το σύμφωνο συμβίωσης που είναι γροθιά στο στομάχι των ευσεβών πολιτών. Ο άθεος γιατί πρέπει να έχει τα ίδια δικαιώματα με τον πιστό σε μια χώρα όπου υπάρχει επικρατούσα θρησκεία;

Ο αγνωστικιστής γιατί να μην υποχρεώνεται να ενταχθεί σε θεραπευτικά προγράμματα για να εξουδετερώσει τις αμφιβολίες που έχει για το αν υπάρχει Θεός; Γιατί να κυκλοφορούν ελεύθερα και να μολύνουν την κοινωνία τα βιβλία στοχαστών που καθυβρίζουν τα θρησκεύματα; Εδώ μπορούμε να κάνουμε κάποιες εξαιρέσεις. Ας είμαστε επιεικείς με όσους επιτίθενται στο Ισλάμ και στον αιρετικό Πάπα. Βεβαίως στην πορεία μπορεί να προκύψουν ορισμένα ζητήματα ερμηνείας.

Για παράδειγμα, αναρωτιέμαι αν συνιστά κακόβουλη καθύβριση θρησκεύματος η εξής άποψη: «Πώς είναι δυνατόν κάποιος που είναι βαθύτατα ανθρωπιστής να πιστεύει στην αιώνιο τιμωρία. Είναι βέβαιο ότι ο Χριστός, όπως μας τον περιγράφουν τα Ευαγγέλια, πίστευε πράγματι στην αιώνιο τιμωρία και διαπιστώνει κανείς επανειλημμένα μια εκδικητική μανία εκ μέρους του, που στρέφεται εναντίον όσων δεν άκουγαν το κήρυγμά του. Για παράδειγμα, δεν θα τη βρείτε αυτή τη στάση στον Σωκράτη».

Δύσκολο να την κατατάξεις τη συγκεκριμένη θέση. Ο συγγραφέας κατηγορεί τον Χριστό για εκδικητική μανία. Πρόκειται χωρίς δεύτερη σκέψη για βλασφημία. Είναι όμως κακόβουλη, άρα ποινικώς κολάσιμη σύμφωνα με το αρχικό σχέδιο της κυβέρνησης που βρήκε την απόλυτη στήριξη του αρχιεπισκόπου, ή μήπως είναι καλόβουλη, οπότε δεν απαιτείται τιμωρία; Επίσης, κάνει αναφορά στον Σωκράτη. Η κυβέρνησή μας και η Ιεραρχία της Εκκλησίας υπηρετούν τον ελληνοχριστιανικό πολιτισμό.

Ο Σωκράτης, τον οποίο ο συγγραφέας βάζει σε αντιπαράθεση με τον Χριστό, ήταν εμβληματικό πρόσωπο της Αρχαίας Ελλάδας. Στην περίπτωση αυτή υπάρχει κάποιο αδίκημα; Δυσκολεύομαι. Και για να μην ψάχνεστε, συντάκτης της βέβηλης φράσης είναι ο Μπέρτραντ Ράσελ («Κείμενα για τη Θρησκεία», μτφρ. Αρης Μπερλής, εκδόσεις Scripta, 2006).
---
---
*

Τρίτη 8 Οκτωβρίου 2019

Κυβέρνηση Μητσοτάκη: Ένα υπουργικό σχήμα-κουρελού...

*
Ανασυγκρότηση
***
*
Πίσω από τα φώτα της ράμπας:
ο χειρότερος πρωθυπουργός
ή η χειρότερη κυβέρνηση;




του Γ. Λακόπουλου

Υπάρχουν περιπτώσεις στις οποίες ένας πρωθυπουργός είναι θύμα της κυβέρνησής του. Δυο παραδείγματα είναι ο Κώστας Καραμανλής και ο Αλέξης Τσίπρας. Αυτούς είχαν, με αυτούς κυβερνούσαν. Και οι δυο πλήρωσαν τις «στραβές» όσων κατ’ ανάγκην έβαλαν στο υπουργικό συμβούλιο.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης απέφυγε αυτή την παγίδα. Αγνόησε την Κοινοβουλευτική Ομάδα και τα βιλαέτια. Ίσως γιατί αν έστηνε «ομοσπονδιακή» κυβέρνηση ο ίδιος θα έβγαινε ζημιωμένος. Η προσωπική επιρροή του στους βουλευτές της ΝΔ είναι γύρω στο 25%.

Οι υπόλοιποι τον αποδέχονται λόγω του αξιώματος και των προσδοκιών τους για μια θέση στο οβάλ τραπέζι – έστω και στις πίσω καρέκλες.

Ο Πρωθυπουργός διαμόρφωσε, λοιπόν, ένα υπουργικό σχήμα-κουρελού, για να χρησιμοποιούμε έναν όρο της προπαγάνδας του για την τελευταία κυβέρνηση Τσίπρα. Έβαλε τους πιο αφοσιωμένους του, έναν-δυο του Καραμανλή και του Σαμαρά και από εκεί και κάτω ανεμομαζώματα, με διάφορους μανδύες: «τεχνοκράτες», «διεύρυνση» κ.λ.π.

Ο αφανής κυβερνητικός εταίρος Βαγγέλης Βενιζέλος του έστειλε τρεις. Μιντιακά συγκροτήματα και οικονομικοί παράγοντες έχουν τους δικούς τους. Υλοποιήθηκαν οι συμφωνίες κάτω από το τραπέζι με τους ΠΑΣΟΚους χαμηλής κομματικής συνείδησης και τα συμβόλαια διάλυσης του Ποταμιού.

Φυσικά βρήκαν θέση οι παλιοί φίλοι της οικογένειας. Π.χ. ο Παν. Πικραμένος, παλαιόθεν θαμώνας στο Μητσοτακέικο, έγινε αντιπρόεδρος χωρίς αντικείμενο και γνωστός και μη εξαιρετέος παράγων από την Αμερική υφυπουργός.

Πάνω και κάτω από αυτούς στήθηκαν δύο οιονεί υπουργικά συμβούλια.

Το πάνω εγκαταστάθηκε στο Μέγαρο Μαξίμου με το ψευδώνυμο «επιτελικό κράτος» και έχει το γενικό κουμάντο, χρησιμοποιώντας το σύστημα ένας Μαξιμιανός βεντούζα πάνω από έναν υπουργό. Π.χ. η διπλωματική σύμβουλος του Πρωθυπουργού έχει την εποπτεία του... υπουργού Εξωτερικών.

Πάνω από όλους ένας ανιψιός του πρωθυπουργού -που απαγόρευσε την τοποθέτηση συγγενών στη διακυβέρνηση- έχει το γενικό κουμάντο για όλους και για όλα.

Κάτω από τους υπουργούς υπάρχει ένα δίκτυο προσώπων που τοποθετήθηκαν σε διάφορους ρόλους στα υπουργεία και δίνουν αναφορά μόνο στον Πρωθυπουργό. Είναι μια μέθοδος που είχε εφαρμόσει και ο πατέρας του.

Έτσι ένας υφυπουργός, ή ένας γενικός γραμματέας, ακόμη και ένας διευθυντής, μπορεί να έχει περισσότερη εξουσία από τον υπουργό του - τον οποίο... παρακολουθεί στενά. Ότι σ’ αυτό το σύστημα τοποθετείται και «ανταποκριτής» της... ΕΥΠ, είναι ένα μυστήριο που θα λυθεί σύντομα.

Με αυτή την αρχιτεκτονική ο Πρωθυπουργός είναι κυρίαρχος. Σχεδόν όσο τον εμφανίζουν οι μιντιακοί υποστηρικτές του. Αλλά δεν θα μπορεί να ισχυριστεί ότι έπεσε θύμα της ανικανότητας ή των αθέμιτων πρακτικών των υπουργών του. Όλοι ρωτάνε για όλα -τους ανθρώπους του- και δίνουν λογαριασμό για όλα.

Ύστερα από τα πρώτα δείγματα γραφής αυτού του συστήματος διακυβέρνησης οι πολιτικοί παρατηρητές θέτουν ερώτημα: έχουμε εν δυνάμει τη χειρότερη κυβέρνηση ή τον χειρότερο Πρωθυπουργό;

Μεταξύ των υπουργών κάνουν κιόλας μπαμ ποιοι δεν ξέρουν που πάνε τα τέσσερα στη διαχείριση του χαρτοφυλακίου τους. Π.χ. κανείς δεν περιμένει αγροτική πολιτική από τον Βορίδη, πολιτική υγείας από τον Κικίλια, τουριστική πολιτική από τον Θεοχάρη ή πολιτική παιδείας από την -κατά τα λοιπά συμπαθέστατη, καλλιεργημένη και καλής ανατροφής- Νίκη Κεραμέως.

Όπως κάνουν μπαμ και όσοι ξέρουν περισσότερα από όσα θα έπρεπε. Με ποιο χαρακτηριστική περίπτωση τον Άδωνι -που εκτός από την υπερκινητικότητα, το μαγαζί του ξανάπιασε στασίδι στα κανάλια και δίνει γραμμή, αλλά και επιχρωματίζει την κυβέρνηση συνολικά με το ύφος του.

Οι ίδιοι παρατηρητές περιμένουν να κάνει ο Πρωθυπουργός την αξιολόγηση των υπουργών. Ήδη για τους μισούς λένε ότι καλά θα κάνουν να αδειάζουν από τώρα τα γραφεία τους, καθώς προσωποποιούν τη χειρότερη πολιτική και τη διαχειριστική αντίληψη που θα μπορούσε αυτή τη στιγμή να κυριαρχεί στη χώρα.

Προς το παρόν αξιολογείται μόνο ο Πρωθυπουργός και οι χειρισμοί του σε κρίσιμα θέματα. Π.χ. δείχνει μια τάση να αναδειχθεί και σε «πρώτο διπλωμάτη της χώρας». Αλλά μέχρι στιγμής δεν ξεχωρίζει αν ο Πομπέο ήλθε σαν φίλος της Ελλάδας ή σαν μεσολαβητής της Τουρκίας.

Ή αν η Συμφωνία των Πρεσπών μπορεί να είναι πάντα «κακή και επιζήμια«, να εφαρμόζεται κανονικά, αλλά η γειτονική χώρα να εκφωνείται με το όνομα «Σκόπια».

Εν τω μεταξύ η τουρνέ στην Ευρώπη πήγε άκλαφτη, το ταξίδι στην Αμερική ήταν σκέτη αποτυχία και οι χειρισμοί στα ελληνοτουρκικά δραματικοί - και δεν άρχισαν ακόμη τα ζόρια.

Εκεί που ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει τη χειρότερη επίδοσή του είναι στο σκάνδαλο Νοβάρτις.

Ως αντιπολίτευση ταλαντεύονταν ανάμεσα στην πίεση που του ασκούσαν οι εμπλεκόμενοι να λειτουργήσει σαν δικηγόρος τους, στην υποχρέωση της Δικαιοσύνης να ερευνά ό,τι πέφτει στην αντίληψή της και στην διαίσθηση της κοινής γνώμης για ένα καραμπινάτο σκάνδαλο - εγχώριο και διεθνές.

Ως πρωθυπουργός βρέθηκε ανάμεσα στην οικογενειακή παρακαταθήκη ότι αν χρησιμοποιήσεις την αριθμητική της Βουλής για να πλήξεις τον αντίπαλό σου θα το βρεις μπροστά σου και στην αφόρητη πίεση των εσωτερικών ομάδων να το κάνει.

Έκανε τη χειρότερη επιλογή. Τη στιγμή μάλιστα που ένας πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ οδεύει προς το εδώλιο, για δυο από τη ΝΔ δεν έχει καταλήξει ακόμη η έρευνα και η Εισαγγελία του Αρείου Πάγου δεν έχει αποφανθεί αν έχουν βάση οι καταγγελίες και οι μηνύσεις για πολιτικές παρεμβάσεις.

Έχοντας υπόψη του τις εκρηκτικές διαστάσεις αυτών των αντιφάσεων και για να μείνει απέξω, απέφυγε να συγκρουστεί απευθείας με τον Τσίπρα. Στόχευσε έναν υπουργό του, που δεν είναι καν ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να έχει ιδιαίτερη κομματική συμπαράσταση. Και για να δουν όλοι τι παθαίνουν οι εξωμότες.

Δείχνει ευφυές, αλλά θα απολήξει σε πολιτική τραγωδία για την κυβέρνηση. Όταν θα αρχίσει στη Βουλή η συζήτηση για τον Παπαγγελόπουλο, πέρα από τα χαρτιά που μπορεί να κρατάει για πρόσωπα και καταστάσεις της ΝΔ -τι «Ρασπούτιν» θα ήταν άλλωστε- θα σηκωθούν και οι πέτρες, καθώς στο συλλογικό υποσυνείδητο το κακό πάει να τριτώσει.

Για το Χρηματιστήριο δεν πλήρωσε κανείς - μερικοί μάλιστα επιβραβευθήκαν με αξιώματα που κατέχουν ακόμη. Με την Ζήμενς την έβγαλαν καθαρή οι αποδέκτες των εκατομμύριων που η ίδια εταιρία αναγνώρισε ότι μοίραζε για «καλλιέργεια εδάφους». Με τη Νοβάρτις εξυφαίνεται κάτι χειρότερο: εκείνοι που μας χρωστούν θέλουν και το βόδι.

Συμπέρασμα: Έχουμε μια κυβέρνηση που περιέχει την αποτυχία της και έναν Πρωθυπουργό που παγιδεύεται στην εικόνα του. Ό,τι χειρότερο. Μόλις χαμηλώσουν τα φώτα της ράμπας θα το δουν όλοι…
---
---
*

Πέμπτη 3 Οκτωβρίου 2019

Στην "παρανομία" οι Μακεδονομάχοι...

*
Τυπο-θραύστης
***
*

Μετά από ένα διάστημα έντονης εθνικολαϊκιστικής πολιτικής και εργαλειοποίησης της Συμφωνίας των Πρεσπών για πρόσκαιρα κομματικά οφέλη, η ΝΔ ως κυβέρνηση «προσγειώνει» βίαια το κοινό που πίστεψε πραγματικά την ρητορική περί «προδοτών», απολαμβάνοντας τα οφέλη και τους δρόμους που άνοιξε για την ελληνική διπλωματία η Συμφωνία.

Τη συζήτηση αναζοπυρώνει η απόφαση του Δημάρχου Αθηναίων, Κώστα Μπακογιάννη, να μην δώσει άδεια σε μια σειρά σωματεία που ήθελαν να διαδηλώσουν ενάντια στη Συμφωνία αλλά και ενάντια στην «κωλοτούμπα» της νέας κυβέρνησης που από την πρώτη στιγμή μιλά, στο πιο υψηλό επίπεδο, για τα οφέλη της συμφωνίας αλλά και τη «πιστή της τήρηση προς όφελος των εθνικών συμφερόντων».

Η απόφαση Μπακογιάννη εξυπηρετεί απόλυτα την κυβέρνηση που θα ήθελε να θαφτεί κάθε αναφορά και υπόμνηση στην εθνικιστική δημαγωγία του παρελθόντος. Όχι μόνο γιατί έκανε στροφή 180 μοιρών και οι «Μακεδονομάχοι» που φωτογραφήθηκαν στα συλλαλητήρια είναι σήμερα Υπουργοί αλλά και γιατί κάποιοι στο εσωτερικό που δυσφορούν με την ηγεσία, όπως ο Αντώνης Σαμαράς, θα ήθελαν να εμφανιστούν σε νέες διαδηλώσεις και να διατηρήσουν την ακραία θέση του παρελθόντος.

Το επιχείρημα ότι μετά τη συμφωνία παρήχθησαν πολιτικά αποτελέσματα που δεν μπορούν να ανατραπούν, αν και εύπεπτο, έρχεται σε σύγκρουση τόσο με τις κορώνες περί ακύρωσης όσο και με τη δράση πολλών ομάδων που δεν έχασαν ευκαιρία σε όλες τις εκλογικές αναμετρήσεις να στοχοποιήσουν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και να κεφαλαιοποιήσουν το πολιτικό κόστος για την προηγούμενη κυβέρνηση.

Πολιτικά αποτελέσματα, πράγματι υπάρχουν, και τα απολαμβάνει σήμερα όλη η χώρα: Ήρθη μια διεθνής απομόνωση, έφυγε μια γείτονα χώρα από τη ρωσική και τουρκική σφαίρα επιρροής και προσκολλήθηκε στη Δύση, αναδείχτηκε ο ηγετικός ρόλος της Ελλάδας στα Βαλκάνια και την Ευρώπη, όπως πιστοποιεί η μεγάλη διεθνής αναγνώριση που απολαμβάνει ακόμη ο Αλέξης Τσίπρας για την επιλογή του. Αλλά και χθες, ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ υπέγραψε τη συμφωνία με την οποία η Ελλάδα ελέγχει πλέον το FIR της Βόρειας Μακεδονίας με δικά της μαχητικά αεροσκάφη, αποκλείοντας την Τουρκία, ενώ ήδη έχει ξεκινήσει η εκπαίδευση του Στρατού της από τον Ελληνικό. Όλα αυτά, και πολλά ακόμη, τα πέτυχε η «επιζήμια» και προδοτική συμφωνία.

Όμως η «κωλοτούμπα των Πρεσπών» δεν «καταπίνεται» εύκολα από τις ομάδες τις οποίες «αγκάλιασε» προεκλογικά η ΝΔ. Αν και ορισμένοι «εξαφανίστηκαν» καθώς οι αντιδράσεις τους τροφοδοτούνταν από την τότε αξιωματική αντιπολίτευση, υπάρχουν κάποιοι που στέλνουν σήμερα το δικό τους σαφές μήνυμα στον Κυριάκο Μητσοτάκη. «Δεν ξεχνάμε» τονίζει η Παμμακεδονική Ένωση ΗΠΑ, εκ των βασικών διοργανωτών των συλλαλητηρίων και ειδικά του Συντάγματος, καταγγέλλοντας την «κυβίστηση» του σημερινού πρωθυπουργού.

Και αφού κάποιοι, «σίγησαν», είτε επειδή «επιβραβεύτηκαν» από τη νέα κυβέρνηση, είτε επειδή ίσως περιμένουν ακόμη κάτι, όσοι παρέμειναν «συνεπείς Μακεδονομάχοι», περνάνε πλέον στο «περιθώριο». Ώρα είναι να μας πουν, μαζί με μίντια του «ανένδοτου», πως πρόκειται τελικά για... «εθνικιστές».


---
---
*

Τετάρτη 2 Οκτωβρίου 2019

Νέος Μπερλουσκόνι ο Μαρινάκης;..

*
Τυπο-θραύστης
***
*


"Με τα λεφτά του και την κυρά του", λέει ο Λακόπουλος και αναρωτιέται αν ο επιχειρηματίας, από υποστηρικτής, εξελιχθεί σε αντίπαλο του Μητσοτάκη

του Γιώργου Λακόπουλου

Ο Βαγγέλης Μαρινάκης είναι πρωτίστως επιχειρηματίας. Και η επιχειρηματικότητα από τότε που υπάρχει έχει τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των αερίων: τείνει να καταλάβει όσο χώρο στης διατίθεται.

Έτσι ο Μαρινάκης ελέγχει την ομάδα με τους περισσότερους οπαδούς στη χώρα, το μεγαλύτερο μιντιακό συγκρότημα -στο οποίο προστίθεται και τηλεοπτικό κανάλι- τον δεύτερο κατά σειρά δήμο της χώρας, το μοναδικό πρακτορείο διανομής Τύπου.

Σ’ αυτά να προστεθούν και φημολογούμενες άδηλες συμμετοχές του σε ποδοσφαιρικές ομάδες και ΜΜΕ. Και οι πολιτικές φιλίες του στη ΝΔ, το Κινάλ, αλλά και στον τοπικό... ΣΥΡΙΖΑ.

Τη δουλειά του κάνει. Δεν είναι διαπλεκόμενος - με την έννοια ότι δεν έχει αντλήσει δημόσιο χρήμα, ούτε επιδιώκει να το κάνει. Ξοδεύει από τα αμπάρια του. Με τα λεφτά του και την κυρά του.

Έτσι έγινε ήδη ο πιο ισχυρός άνθρωπος στη χώρα -ανεξάρτητα από την έτσι κι αλλιώς μεγάλη οικονομική του επιφάνεια- που διαμορφώνεται εκτός των εθνικών ορίων.

Τώρα επεκτείνεται, με την εξαγορά της Forthnet, από τον όμιλο Alter Ego. Και ποιος ξέρει τι άλλο θα αποκτήσει στο μέλλον. Νομίμως. Διαφανώς. Κανείς δεν είπε το αντίθετο.

Αλλά επί ευρωπαϊκού εδάφους, η μόνη κυβέρνηση που δεν δείχνει όχι μόνο να ανησυχεί, αλλά ούτε και να παρακολουθεί το φαινόμενο υπερδιόγκωσης της επιρροής ενός επιχειρηματία είναι η κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Σε οποιαδήποτε άλλη χώρα της Ένωσης θα σημειωνόταν τόσο ραγδαία συγκέντρωση δημόσιας ισχύος θα σήμαινε συναγερμός θεσμικής προστασίας κάποιων αγαθών που θεωρούνται πολύτιμα στον ευρωπαϊκό πολιτισμό, το πολιτικό σύστημα και την κοινωνία.

Όχι αδίκως. Όταν ο Μπερλουσκόνι γιγαντώθηκε, χρησιμοποίησε την ισχύ του για να καταλάβει την πολιτική εξουσία και η Ιταλία το πλήρωσε ακριβά και το πληρώνει ακόμη.

Στην Ελλάδα η νέα κυβέρνηση δείχνει καθηλωμένη απέναντι στην συγκέντρωση -αλλά και επίδειξη-δύναμης στη δημόσια σφαίρα από τη πλευρά του Βαγγέλη Μαρινάκη.

Δεν μπορεί να κάνει πολλά πράγματα, από την άποψη ότι ο επιχειρηματίας δεν κάνει κάτι που δεν επιτρέπεται. Αντίθετα μπορεί να ενταχθεί και σ’ αυτό που η κυβέρνηση ονομάζει «επενδυτική έκρηξη» που προκαλείται για χάρη της.

Αλλά, αν δεν μπορεί να θέσει απαγορεύσεις, μπορεί να βάλει το δημόσιο να τον ανταγωνιστεί, εκεί τουλάχιστον που έτσι κι αλλιώς είναι ανταγωνιστής του.

Μπορεί π.χ. να αποκτήσει το κράτος, με την ΕΡΤ, το νέο χρυσόμαλλο δέρας του επιχειρηματία. Ή μπορεί να τηρήσει με αυστηρότητα τη νομοθεσία για τον ανταγωνισμό.

Κυρίως μπορεί και να σταματήσει να κοιτάζει το δάκτυλο όταν της δείχνουν το φεγγάρι και να προκαλέσει κινητοποίηση του πολιτικού συστήματος, απέναντι σε μια εν δυνάμει απειλή χειραγώγησής του.

Έχει συμβεί και στο παρελθόν άλλωστε με το σύστημα που ο Κώστας Μητσοτάκης ονόμασε «διαπλεκόμενα συμφέροντα» καταγγέλλοντας ότι τον έριξαν - δια του Σαμαρά.

Άλλοι πρωθυπουργοί το είδαν να τους υποδεικνύει την κατανομή του κρατικού, κοινοτικού και τραπεζικού χρήματος, αλλά και τη σύνθεση του υπουργικού συμβουλίου.

Ένας που αντιστάθηκε, γιατί «δεν γίνεται να κυβερνούν 5-6 νταβατζήδες», πήγε να κόψει «ρόδα μυρωμένα, κρίνους, ανθούς και πασχαλιές» - που έλεγε και ο Βουτσάς στο «Ο φίλος μου ο Λευτεράκης.

Η σημερινή κυβέρνηση δεν αντιδρά, γιατί δεν είναι σε θέση να αντιδράσει. Ο λόγος φαίνεται δια γυμνού οφθαλμού: δείχνει πιασμένη στην μιντιακή ισχύ του Βαγγέλη Μαρινάκη.

Αν δεν είχε αποκτήσει τον ΔΟΛ, για τον θέσει στην υπηρεσία του Κυριάκου Μητσοτάκη, θα κοίταζε την κυβέρνηση με το κιάλι. Άρα του χρωστάει. Και ας λέει ο Πρωθυπουργός ότι δεν έχει καμία σχέση με τον επιχειρηματία και δείχνει «άλλα μέλη» της οικογένειάς του.

Αλλά η πολιτική έχει αλλεργία στις πάγιες σχέσεις. Υπακούει αποκλειστικά στους νόμους του -κυλιόμενου- συσχετισμού δυνάμεων και τα στρατόπεδα αλλάζουν κατά τα συμφέροντα.

Όσοι συνομιλούσαν με τον Μαρινάκη έγιναν στη συνέχεια εχθροί του. Και δυο τουλάχιστον από όσους τον έλεγαν «έμπορο ναρκωτικών» - χωρίς καμιά δίκη, βρίσκονται σήμερα μακριά από την εξουσία και στο έλεός του.

Οσο πιο σημαντικός γίνεται ο Βαγγέλης Μαρινάκης, ως μιντιακός υποστηρικτής του Κυριάκου Μητσοτάκη, τόσο πιο αποτελεσματικός θα είναι ως αντίπαλός του. Μια βόλτα από το περίπτερό του στη ΔΕΘ έκανε τον Σεπτέμβριο και το κατάλαβαν όλοι.

Όπως όλοι ξέρουν ότι αν θα είναι φίλοι ή αντίπαλοι, δεν θα το αποφασίσει ο Πρωθυπουργός και πρόεδρος της ΝΔ. Θα το αποφασίσει ο επιχειρηματίας. Όπως έγινε και με προηγουμένους. Στοιχειώδες Γουότσον...
---
---
*

Κυριακή 29 Σεπτεμβρίου 2019

Ο Μητσοτάκης προσπαθεί να στραγγαλίσει οικονομικά το "Documento"

*
Τυπο-θραύστης
***
*
Εδώ θα έμπαινε η διαφήμιση
που έκοψε ο Κυριάκος Μητσοτάκης


Με λευκή την 3η σελίδα, όπου παραδοσιακά τοποθετείται διαφήμιση, κυκλοφορεί η εφημερίδα Documento. Ένα λιτό και δηκτικό κείμενο πληροφορεί τους αναγνώστες ότι: «Εδώ θα έμπαινε η διαφήμιση που έκοψε ο Κυριάκος Μητσοτάκης».

Το Documento με αυτόν τον ξεκάθαρο τρόπο ενημερώνει τους αναγνώστες της εφημερίδας αλλά και του documentonews.gr ότι ο πρωθυπουργός της χώρας προσπαθεί να στραγγαλίσει οικονομικά τα ΜΜΕ που δεν του είναι αρεστά. Στο φύλλο της Κυριακής, υπάρχει, παράλληλα, αναλυτικό ρεπορτάζ για τις κινήσεις που γίνονται παρασκηνιακά από το Μέγαρο Μαξίμου με στόχο να συνθλιβεί οικονομικά η εφημερίδα.

Όπως γράφει ο εκδότης της εφημερίδας Κώστας Βαξεβάνης: «Αχ ανόητοι και αφελείς. Ο Μητσοτάκης δεν θέλει να κλείσει το #Documento επειδή, όπως λέει, χτυπάει τη γυναίκα του. Παλεύει να το κλείσει γιατί αποκαλύπτει την πολιτική του. Είναι ο πιο μαχητικός εχθρός σε όσα θέλει να καθιερώσει. Μέρος τους είναι και η οικογενειακή παντοκρατορία».
---
*

Τρίτη 24 Σεπτεμβρίου 2019

Μητσοτάκης: Για το Μάτι φταίει η κλιματική αλλαγή !!!

*
Τυπο-θραύστης
***
*

Η προεκλογική τυμβωρυχία
και η κωλοτούμπα Μητσοτάκη στον ΟΗΕ



Έστω και αργά o Kυριάκος Μητσοτάκης εγκατέλειψε την τυμβωρυχία για την τραγωδία στο Μάτι που για προεκλογικούς λόγους έφτασε να εξαντλήσει τα όρια της και αποδέχθηκε την πραγματικότητα και τους κινδύνους της κλιματικής αλλαγής.

Στον ΟΗΕ όπου μίλησε, για το Μάτι έφταιγαν οι ακραίες καιρικές συνθήκες με τους "λυσσασμένους ανέμους" όπως είπε χαρακτηριστικά. Αποδεικνύεται για άλλη μία φορά η απόλυτη υποκρισία της Ν.Δ. και η επικοινωνιακή στάση με την οποία εκμεταλλεύτηκε σοβαρότατα ζητήματα όπως αυτό της φονικής πυρκαγιάς που είχε αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους τόσοι άνθρωποι.

Το επόμενο βήμα είναι να ζητήσει συγγνώμη από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, την Περιφερειάρχη Αττικής, Ρένα Δούρου και κυρίως από τους πολίτες της χώρας για την τυμβωρυχία που επιδόθηκε και για την χυδαία εξαπάτησή τους.

Συγκεκριμένα ο Κυρ. Μητσοτάκης στην ομιλία του στον ΟΗΕ ανέφερε:

«Νωρίς το απόγευμα της 23ης Ιουλίου πέρυσι μία μικρή πυρκαγιά ξέσπασε σε λόφο έξω από την Αθήνα. Οι πυροσβεστικές υπηρεσίες αντιμετωπίζουν χιλιάδες τέτοιες φωτιές κάθε χρόνο. Αυτή όμως ήταν διαφορετική. Οδηγημένη από ισχυρότατους ανέμους, εξαπλώθηκε γρήγορα και έφθασε στην προαστιακή κωμόπολη του Ματιού. Μόλις μπήκε στην πευκόφυτη οικιστική περιοχή κατέστη αδύνατο να περιοριστεί. Οι άνθρωποι έτρεχαν για να σώσουν τη ζωή τους πριν δοθεί οιαδήποτε εντολή εκκένωσης» και πρόσθεσε:

«102 δεν τα κατάφεραν. Πέθαναν σε μια πύρινη κόλαση. Όλα έγιναν σε λιγότερο από τέσσερις ώρες. Η καταστροφή του Μάτι συγκλόνισε βαθύτατα την ελληνική κοινωνία» είπε για να συνεχίσει:

«Τα ακραία καιρικά φαινόμενα είναι η άμεση συνέπεια της κλιματικής αλλαγής. Δεν είναι πρόβλημα που μπορούμε να μεταθέσουμε για λίγες δεκαετίες. Πρέπει να αντιμετωπιστεί εδώ και τώρα, καθώς οι επιπτώσεις της επηρεάζουν τις ζωές εκείνων που, μέχρι πρότινος, δεν ενδιαφέρονταν πολύ για το θέμα».

Ρένα Δούρου για την ομιλία Μητσοτάκη στον ΟΗΕ:
Καταρρέει μια τεράστια επιχείρηση παραπληροφόρησης

Για κατάρρευση μιας προεκλογικής «επιχείρησης παραπληροφόρησης και σκύλευσης των νεκρών» από την τραγωδία στο Μάτι κατηγορεί τη Νέα Δημοκρατία η Ρένα Δούρου, με αφορμή τη χθεσινή αναφορά του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκη στη φονική πυρκαγιά, σε ομιλία του στην ειδική Σύνοδο του ΟΗΕ για το κλίμα.

«"Δικαίωση" για τις ανθρώπινες απώλειες, για τις οικογένειες των θυμάτων δεν θα υπάρξει ποτέ. Μόνο η αίσθηση ότι πλέον καταρρέει μια τεράστια επιχείρηση παραπληροφόρησης, αλλοίωσης της πραγματικότητας, σκύλευσης της μνήμης νεκρών, αναίσχυντης τυμβωρυχίας, χρήσης της απώλειας συνανθρώπων μας, για λίγες ψήφους παραπάνω», έγραψε στο Τwitter η Ρένα Δούρου.
---
zoornalistas / Kατ.Μπρ. / avgi.gr
---
*

Κυριακή 1 Σεπτεμβρίου 2019

Ο ανάγωγος της Κυριακής: Άκρα του τάφου Δεξιά!!

*
Τυπο-θραύστης
***
*
Ο Κυριάκος στήνει τα δικά
του «Εξάρχεια» στο Μαξίμου



Δεν προλάβαμε να πάρουμε τη χαρά από τη μείωση του ΕΝΦΙΑ και ήρθαν οι αυξήσεις στο ρεύμα, για να μαυρίσει η χαρά και να πατσίσει ο ισολογισμός ο οικιακός.

Δώρον Άδωρον.
Βέβαια τα επικοινωνιακά επιτελεία του Κυριάκου τα δικαιολογούν όλα αλλά σε λίγο όλοι οι λιβανίζοντες τον Κυριάκο θα γίνουν οι νέοι μισητοί της κοινωνίας και εδώ είμαστε.
Η σύγκρουση με την πραγματικότητα προβλέπεται μέχρι τα τέλη Οκτώβρη. Ο Κυριάκος τρέχει κατοστάρι σε έναν μακρύ μαραθώνιο. Θα εξαντλήσει τις δυνάμεις του πολύ πιο νωρίς από ό,τι φαντάζονται.
Κανείς δεν μπορεί να καταλάβει για την εμμονή του στο πρόσωπο του Κοντολέοντα ως επικεφαλής της ΕΥΠ σε σημείο που ν’ αλλάζει τον νόμο και να στήνει τα θεμέλια της νέας ανομίας. Διότι η ανομία γίνεται και δια νόμων αν είσαι κράτος.
Με σκεπτικό άκρας Δεξιάς και επίδειξη αλαζονείας επιβάλει όποιον θέλει πέρα από νόμους και Συντάγματα.
Ο Κυριάκος στήνει τα δικά του «Εξάρχεια» στο Μαξίμου και φτιάχνει ένα καινούργιο άσυλο, κόβοντας και ράβοντας το Σύνταγμα με ακροδεξιό ψαλίδι.
Αυτό δεν έχει να κάνει με τον Κοντολέοντα που μπορεί ο άνθρωπος να έχει τα πραγματικά προσόντα για τη θέση αυτή. Το σίγουρο είναι ότι δεν έχει τα προσόντα του νόμου και επίσης το σίγουρο είναι ότι δεν είναι ο μόνος ο οποίος έχει τα προσόντα για μια τέτοια θέση.
Άρα ποια είναι η σχέση εξάρτησης αναρωτιούνται όλοι.
Πολλά σενάρια ακούγονται.
*** Οι προσφυγικές ροές έχουν αυξηθεί σε τρομακτικό βαθμό τον τελευταίο καιρό στα νησιά. Είδατε κάποια αναταραχή στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης;Καθόλου. Όταν οι πρόσφυγες έρχονται επί Δεξιάς δεν είναι ούτε κακοί, ούτε επικίνδυνοι. Και δεν είδα τον Άδωνη να πάει να βουλιάξει τις βάρκες, αλλά ούτε είδα και τους πρόσφυγες να σταματήσουν να έρχονται, όπως είχε προβλέψει ο Γεωργιάδης.
«Θα μάθουν ότι έχουμε έρθει εμείς στην εξουσία και δεν θα πατήσουν το πόδι τους», ούρλιαζε στον ΣΚΑΪ. Θυμάται κάτι ο ΣΚΑΪ; Δε νομίζω.
*** Καταργήθηκε το πανεπιστημιακό άσυλο.
«Ησύχασαν οι έμποροι ναρκωτικών», μου είπε ο ταξιτζής. «Τι εννοείς;» του είπα. «Υπάρχει» μου λέει «μία βρώμα, η οποία λέει ότι έμποροι ναρκωτικών στο Κολωνάκι πληρώνουν πολλά λεφτά στους μπάτσους για να κάνουν τα στραβά μάτια. Και αυτούς τους εμπόρους που έμπαιναν μέσα στο Πολυτεχνείο δεν μπορούσαν να τους ελέγχουν, ούτε να παίρνουν   μίζα. Γι’ αυτό καταργήθηκε το άσυλο».
Μια άλλη εκδοχή αυτή. Από έναν ταξιτζή όμως. Δεν είναι πολιτικό πρόσωπο ή δημοσιογράφος για να τον πιστέψουμε.
Γιατί όλοι ξέρουμε σ’ αυτόν τον τόπο ότι δύο τύποι καθαρών ανθρώπων υπάρχουν. Οι πολιτικοί και οι δημοσιογράφοι.
*** Άφιλο χαρακτηρίζουν τον Τσίπρα γιατί θέλει να φτιάξει το κόμμα του απ’ την αρχή για ν’ αντιμετωπίσει τις προκλήσεις του μέλλοντος. Είναι οι ίδιοι που τον κατηγορούσαν ότι κυβερνάει με τους φίλους του και τους καλύπτει και τους συγκαλύπτει.
Δεν χρειάζεται να τους ακούσει.
Φοβούνται ότι το 32% σύντομα θα είναι η νέα δυνατή φωνή της κοινωνίας.
Όσο ο Κυριάκος θα πηγαίνει το τιμόνι ακροδεξιά, τόσο ο κόσμος θ’ αντιδράει και θ’ αντιλαμβάνεται πως για μία ακόμη φορά έπεσε θύμα της ψεύτικης ενημέρωσης.
Κλείστε τις ειδήσεις της τηλεόρασης.
Θα κάνετε σωστότερη ανάλυση των ειδήσεων.
Προς το παρόν ακούμε μόνο επιτεύγματα.
Που δεν υπάρχουν.
Και ότι υπάρχει πολλή αποφασιστικότητα.
Αλλά μέσα στη λέξη αυτή ένα συνθετικό της είναι η φασιστικότητα. Βλέπω ότι η λέξη αυτή σε λίγο θα κάνει καριέρα από μόνη της.
*** Ως άτυπος κυβερνητικός σύμβουλος εμφανίστηκε σε επιτροπή της Βουλής που είχε βασικό θέμα συζήτησης τα διπλώματα ένας κατηγορούμενος για συμμετοχή σε κυκλώματα που λυμαίνονταν τις διαδικασίες εξετάσεων διπλωμάτων οδήγησης. Τον είδε ο Σπίρτζης στην αίθουσα και βγήκε από τα ρούχα του. Και δικαίως αφού αυτός τους έβγαλε στη φόρα. Όμως ήταν πολλά τα φράγκα και η Νέα Δημοκρατία των άξιων και των άριστων, είπε να τους ξαναφέρει να μη χαθεί αυτό το ταμείο…
Κάπως ταΐζονται τα κόμματα, οι υπουργοί κι οι δημοσιογράφοι.
Και οι γύρω γύρω.
Δεν είναι αθώοι οι ψηφοφόροι.
Η Ελλάδα των λαμογιών είναι πάλι εδώ!!
Κι αυτό είναι κάτι που το ήθελαν οι Έλληνες. Να το λέμε κι αυτό.
*** Ο Κυριάκος Μητσοτάκης πήγε στη Γερμανία να δει τη Μέρκελ. Κουβέντα δεν της είπε για τα πρωτογενή πλεονάσματα, κουβέντα δεν της είπε για τιςγερμανικές αποζημιώσεις. Μαζί του δεν πήρε τον Άδωνη Γεωργιάδη, ως όφειλε, επειδή το θέμα του ήταν η ανάπτυξη. Κάτι σημαίνει αυτό. Κάτι βλέπω στο βάθος .
***Όταν η Δεξιά θέλει να πουλήσει κάτι, το απαξιώνει πριν διά των δημοσιογράφων και των εντεταλμένων άρθρων. Αυτό συμβαίνει και είναι προφανές και στην περίπτωση της ΔΕΗ. Φαίνεται ότι ο Χατζηδάκης παίζει καλά το παιχνίδι αυτό, όπως και οι δημοσιογράφοι των καλών, πολύ καλών εφημερίδων.
Των επονομαζόμενων και αντικειμενικών.
Χαχα χαχα χαχα.
Ας γελάσω μόνος μου ο ανάγωγος.
*** Στην Πολιτική Γραμματεία του ΣΥΡΙΖΑ έβγαλαν, λέει, πόρισμα ότι το κόμμα υστερεί σε θέματα επικοινωνίας. Τι λέτε ρε; Σοβαρά; Και τώρα το καταλάβατε; Τεσσεράμισι χρόνια σας πήρε να το καταλάβετε;
Λοιπόν δε χρειάζονται άλλα τεσσεράμισι χρόνια για να βρείτε και ποιοι φταίξανε.
Δρόμο.
Οι ανίκανοι δρόμο.
Και ο Τσίπρας να το καταλάβει. Από φίλους πήγε.
*** Ο Σταύρος Μπαλάσκας παρομοίασε με «σκουπίδια» και «σκόνη» τους πρόσφυγες και μετανάστες στα Εξάρχεια. Διατάχθηκε ΕΔΕ, η υπόθεση πήγε στον Εισαγγελέα, με δικηγόρο τον Πλεύρη (που ζητούσε κάποτε δολοφονίες προσφύγων και παράτυπων μεταναστών) και η ΠΟΑΣΥ τον ξήλωσε.
Άντε επιτέλους να τελειώνουμε κάποια στιγμή με τους Μπαλάσκες όλης της χώρας, αλλά και με τους Πλεύρηδες που έχουν κατακλύσει τη Νέα Δημοκρατία και έχουν μετατρέψει την κυβέρνηση σε ΛΑ.Ο.Σ.
Άκρα του τάφου Δεξιά.
*** Νέο παραλήρημα Μπογδάνου.
Ο ταραγμένος του ψυχισμός ψάχνει να εκφραστεί γιατί δεν μπορεί να βρει τι του φταίει και σκατοψυχιάζει.
Μια του φταίνε οι λεσβίες, μια οι μετανάστες, μια οι Αριστεροί.
Φιλαράκι ο εαυτός σου είναι το θέμα και όλα αυτά που πνίγεις μέσα σου.
Άστα, βγάλτα να πάρουν αέρα.
*** Εγώ τον Γαβρά τον πάω. Αλλά να πάω να δω μια ταινία με τη ματιά του αρχινάρκισσου Βαρουφάκη που μπήκε στημένος με μικρόφωνο να παρακολουθεί δεν πρόκειται.
Αυτός που καταγράφει μόνο ό,τι τον συμφέρει δεν έχει να μου πει τίποτα.
Γιατί κάποια στιγμή η ιστορία μπορεί να γράψει εντελώς αλλιώς αυτό το σενάριο.
Τίποτα δεν είναι αληθινό αν δεν περιέχει δύο πλευρές κι αν δεν εξηγεί τις προθέσεις!
Αυτό δεν έχει ασφαλώς σχέση με την ίδια την ταινία και τις ερμηνείες των ηθοποιών.
*** Ο Λοβέρδος χτυπιέται ότι είναι αθώος.
Δεν είδα να βγαίνουν οι άλλοι που έχουν αθωωθεί να τον υπερασπιστούν.
Γιατί;;
*** Επίσης, τι θα γίνει μ’ αυτόν τον κωλόκαιρο;
Δεν μπορεί να κάτσει το μαλλί σε μια θέση με τον κωλοαέρα.
*** Άντε να δούμε τις μειώσεις στους φόρους και μετά, Θεέ μου σχώρα με, αλλά θα γράφω καλά λόγια για τον Κυριάκο!
Πάει ο Εθνικός μας Ύμνος, έγινε ο Καθιστός Ύμνος. Άρα από δω και στο εξής μπορούμε όλοι οι Έλληνες να τον ακούμε και καθιστοί.
Τόλμα να αντιμιλήσεις στους Γερμανούς.
Το είδαμε κι αυτό και το χειρότερο το ακούσαμε.
Την Πάολα να τραγουδάει Θεοδωράκη στις Πρέσπες.
Πάθανε τρικυμία οι λίμνες.
Ανάθεμα κι αν καταλάβαινε τι έλεγε.
Τα έδειχνε όλα με το χέρι, ότι τάχα μου πιάνει και τα νοήματα.
Εν τω μεταξύ την κουκούλωσαν την έρμη με ένα άσπρο σεντόνι μέχρι κάτω κάτω όπως σκεπάζουμε τα έπιπλα μην τα πιάσει σκόνη.
Την άλλη μέρα το κορίτσι τα ‘βγαλε σαν τίμιο σκυλί της πίστας, φόρεσε το βρακάκι της και τραγούδησε αυτά που ξέρει, χορεύοντας με την κορμάρα της στους μεθυσμένους της εποχής.
Τι γίνεται;;
Της πουτ@ν@ς γίνεται.
Εκεί τι να πει;;
Τι γίνεται της Πρέσπας;
Ελπίζουμε ο Θεοδωράκης να μην άκουσε τον διασυρμό των τραγουδιών τουπου τα άφησε να καίγονται στη φωτιά του νεοφιλελευθερισμού που για άγνωστους λόγους ζεσταίνει τον τελευταίο καιρό τα παγωμένα χέρια από μια Αριστερά που υπηρέτησε στη νεότητά του.
---
---
*

Παρασκευή 30 Αυγούστου 2019

«Ελλάς ανέστη»;

*
Τυπο-θραύστης
***
*

Παναγιώτης Νούτσος*

Ο άρτι αναγορευθείς (με τον πρώτο νόμο, που μάλιστα ψηφίστηκε μόνο από την κυβερνώσα παράταξη) «καγκελάριος» της Ελληνικής Δημοκρατίας πόσους (έστω και: πόσες) δημοσιογράφους «μετακόμισε» στο «επιτελείο» του; Εμφανώς, δεκάδες; Γιατί τάχα; Ομως από ποιους «λογογράφους» παρέλαβε ένα κολοβό παράθεμα για την οικεία εισαγωγική του ομιλία; Μήπως θα το αξιοποιήσει και στον εορτασμό του «Εικοσιένα»; Δηλαδή, για την «ανάπτυξη του εθνικού αφηγήματος» με «σκοπό τη δημιουργία ενιαίας εικόνας της χώρας και των φορέων του ελληνικού κράτους» (άρθρο 114ο);

Τι ήταν αυτή η «ιστορική αναφορά» στον πρόλογο της ομιλίας του πρωθυπουργού; Οπως ορθά υπέδειξε ο Δ. Ψαρράς («Η Εφημερίδα των Συντακτών», 10.-11.8.2019), επρόκειτο για πλήρη παραποίηση του Αλ. Σούτσου. Συμβουλεύομαι τη φωτομηχανική επανέκδοση του κειμένου από το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης (Φ. 8843): Η Ελληνεγερσία, Εν Αθήναις 1848, τώρα που ετοιμάζονται «κέραμοι» στο δημόσιο Πανεπιστήμιο.

Με το ακριβές μνημονευθέν απόσπασμα ως εξής: «Μέχρι τίνος το Ελληνικόν αυτό Κράτος έχον σπιθαμιαίον το σώμα και υπερμεγέθη την κεφαλήν θέλει ως ραχιτικόν, ως εκτρωματαίον ανθρωπάριον κινεί την οικουμένην εις γέλωτα;» (σ. 20). Ποια όμως επίκληση του ποιητή έχει μόλις προηγηθεί; «Ελθετε, ω Ελληνες της ελευθέρας και της δούλης Ελλάδος! […] έλθετε να συμπλάσωμεν την μεγάλην Ελληνικήν Βασιλείαν του Αλεξάνδρου, ή την μεγάλην Ελληνικήν Αυτοκρατορίαν του Κωνσταντίνου!» (σ. 20). Τούτο θα συνιστά «Θέαμα θαυμαστόν» της «Μεγάλης Ελλάδος», «εθνεγερσίαν των Πανελλήνων», «μεγάλη ιδέαν», «παλιγγενεσίαν», «Ανάστασιν του Γένους», με τη μνεία μάλιστα του Ρήγα που «δορυκρούει την ασπίδα» και τον ποιητή συνάμα να απευθύνεται:

«Κτυπάτε τον αλλόφυλον ποιμένα της Κασπίας

και σεις μητρός μιας υιοί,

ω Αλβανοί, ω Βούλγαροι, ω παίδες της Σερβίας

ω Βλάχοι και ω Μολδαβοί!» 
(σ. 20, 21, 3, 20, 17, 7, 18, 12, 15 από τη σ. 10 ο τίτλος του παρόντος κειμένου).

Ετσι, η «χρεία ειρήνης εσωτερικής» στρέφεται προς «επιχείρησιν πολέμου υπερορίου», ιδίως τότε που «ως τα υπό πνευματικήν αντλίαν αποπνιγόμενα πτηνά οι Ελληνες θανατιώμεν και σήμερον υπό στενόν σύστημα προσωπικής κυβερνήσεως ενεργουμένης εν μέσω κύκλου μικρών ιδεών, μικρών ανθρώπων και μικρού Κράτους» (σ. 4). Με μία και μόνη –ας επαναλάβω– επίκληση:

«Εις τα όπλα, ω Ελληνες, εις τα όπλα! […]

«Μεγάλην μίαν έλθετε να πλάσωμεν Ελλάδα,

και Κράτους εκ λαών πολλών

μεγάλην μίαν έλθετε να πλάσωμεν Μονάδα!»
 (18,13).

Εχει δίκιο λοιπόν ο Δ. Ψαρράς να επιμένει στον «αλυτρωτισμό», ακριβώς σε σχέση με την περιορισμένη «επικράτεια» της εποχής του ποιητή (ήδη είχε εφαρμοστεί το ψήφισμα «περί ετεροχθόνων»), και σε καμία περίπτωση ερέθισμα στον τωρινό πρωθυπουργό στην κατακλείδα της ομιλίας του, να οδηγηθούμε μαζί του στο «σύγχρονο κράτος που μας αξίζει»!

Η «ιστορία των ιδεών» (ιδίως στη διδασκαλία του μαθήματος «Ιστορία Πολιτικών Ιδεών») μήπως εκτυλίσσεται σε θύμα αγοραίων «drones»; Οπως με ευκολία ο Αλ. Σούτσος –σε όλες τις περιόδους της συγγραφικής του παραγωγής– συντάσσεται με τις αντιλήψεις του Σεν-Σιμόν και των «μαθητών» του (χωρίς συγκεκριμένες παραπομπές στα πολύτομα ΟΕuvres που επιμελήθηκε το 1868 ο Ε. Dentu· βλ. Προστρίψεις στο πεδίο της λογοτεχνίας, 2008:76· χρήσιμο παραμένει για όσους/όσες ρέουν στην αρχή το δοκίμιο του Κ. Θ. Δημαρά, «Ο Αλ. Σούτσος από τη σκοπιά της εποχής του», Νέα Εστία, 74 [1963] 1759-1766). Για παράδειγμα έγιναν αποδεκτές στις αναλύσεις (1833) του Φρ. Πυλαρινού (αναπλάθει τις αντιλήψεις του Σεν-Σιμόν για τον «κοινωνισμό» ως έκφραση της «θελήσεως των εργατών της κοινωνίας» οι οποίοι πραγματοποιούν το «βιομηχανικό» στάδιο της ιστορίας· βλ. Η σοσιαλιστική, τ. Α', 39).

Μόνο που τώρα συμβαίνει το ίδιο και χειρότερα με το «εθνικό αφήγημα» του Σούτσου να υποκαθίσταται από τη «δημιουργία ενιαίας εικόνας branding»… Και πώς θα απαντούσε ο ποιητής με τη γνώριμη «χαριεστάτη παραβολή»; Με τους στίχους του από τα Απομνημονεύματα ποιητικά (1857· βλ. το βιβλίο που συνθέσαμε με τη Μ. Χατζηγιακουμή, Μια πόλη στη λογοτεχνία: Κως, 2006: 138, 366):

«Εις την γην του Ιπποκράτους πλάτανος ετών χιλίων […]

κολοβούται κατ’ αιώνας, αλλά ζη και αναθάλλει»…


Μήπως επίσης μια τέτοια νομοθεσία «επιτελικού κράτους» γίνεται για να «καγκαλεύει» ο πρωθυπουργός το «κοινό» της χώρας του (το οποίο εκτιμάται ότι «κινείται σε ένα διαρκές βάλτωμα») και όχι μόνο; Ο Γ. Γεραπετρίτης, υπουργός Επικρατείας, αυτός που πρώτος έκανε μνεία της ομότροπης γερμανικής πολιτικής πρακτικής, ως Δωδεκανήσιος αντιλαμβάνεται το ιδιωματικό ρήμα ως «συλλαμβάνω με το διχαλωτό ραβδί» των πιστικών το «συναίσθημα και το μυαλό» των πολιτών (και με τη δεύτερη σημασία: «βάζω τρικλοποδιά»).

Δηλαδή, με τους δημοσιογράφους «εντός» και «εκτός» του κράτους; Κι αν περιοριστούμε στην ηλεκτρονική βιομηχανία της ενημέρωσης στο ιδιωτικό τηλεοπτικό «τοπίο», από το οποίο κυρίως προέρχονται; Θα επανέλθω. Σε κάθε περίπτωση, ο «χρυσός αιώνας του ανθρώπινου γένους δεν είναι πίσω μας, είναι μπροστά μας» (βλ. Ουτοπία και ιστορία, 1979:34-35· ή ΟΕuvres, τ.I, 247/248).
---
* ομότιμος καθηγητής Κοινωνικής και Πολιτικής Φιλοσοφίας του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων
---

*

Τρίτη 27 Αυγούστου 2019

Ας μιλήσουμε λοιπόν για τον Ιάσονα Πιπίνη

*
Τυπο-θραύστης
***
*


Στην ελληνική δημοσιογραφία υπάρχει μια ιδιότυπη ομερτά. Οι δημοσιογράφοι δεν ασκούν κριτική σε συναδέλφους τους, ακόμη και όταν γνωρίζουν ότι διακινούν ψευδείς πληροφορίες εξυπηρετώντας συγκεκριμένα συμφέροντα.

του Άρη Χατζηστεφάνου

Ομολογουμένως ο έλεγχος θα έπρεπε να γίνεται από εξειδικευμένα όργανα, όπως το πειθαρχικό της ΕΣΗΕΑ, ή από πρωτοβουλίες πανεπιστημιακών ή της κοινωνίας των πολιτών, όπως τα παρατηρητήρια (media watch) που υπάρχουν σε άλλες χώρες.

Όταν όμως δημοσιογράφοι μπαινοβγαίνουν σε κυβερνητικά πόστα, ο έλεγχός τους γίνεται και επισήμως καθήκον όλων των υπολοίπων δημοσιογράφων.

Η περίπτωση του Ιάσονα Πιπίνη ανήκει σε αυτή την κατηγορία. Δυστυχώς τα περισσότερα σχόλια που κυκλοφόρησαν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης τον παρουσιάζουν σαν γραφικό ή ακόμη και αφελή, με αποτέλεσμα η κριτική να μεταφέρεται από τις δικές του πράξεις στην απόφαση του πρωθυπουργού να τον προσλάβει ως σύμβουλο.

Η εικόνα αυτή οικοδομείται εδώ και χρόνια. Οι προηγούμενες επιθέσεις από το site aixmi.gr, (του δημοσιογράφου Χρήστου Παναγιωτόπουλου – πρώην Διευθυντή Ειδήσεων και Ενημέρωσης του Mega), το οποίο χαρακτήριζε τον Πιπίνη σαν «πυροβολημένο αγωνιστή της επαναστάσεως» φάνηκε να ενισχύουν αυτή την εικόνα της αφέλειας. Και αυτό παρά το γεγονός ότι στο συγκεκριμένο άρθρο υπήρχαν καταγγελίες για τηλεφωνήματα (από ποιόν;) που γίνονταν στο σταθμό προκειμένου να μην απολυθεί ο δημοσιογράφος, ακόμη και όταν υπήρχαν καταγγελίες για διαστρέβλωση ειδήσεων.

Ο Πιπίνης όμως δεν είναι αφελής. Το γεγονός ότι είναι ανιψιός του πρώην προέδρου του Περού, Χουάν Βελάσκο Αλβαράδο, μιας εμβληματικής προσωπικότητας της λατινοαμερικανικής αριστεράς που συνεργάστηκε με τον Φιντέλ Κάστρο, τον Σαλβαδόρ Αλιέντε και τον Ούγο Τσάβες, του άνοιξε διάπλατα τις πόρτες σε αρκετά προεδρικά μέγαρα στη Νότια Αμερική.

Αυτό που δε γνώριζαν οι συνεντευξιαζόμενοί του, ήταν ότι σταδιακά τα ρεπορτάζ του άρχισαν να μεταφέρουν αυτούσιες θέσεις του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, οργανώσεων και κομμάτων που χρηματοδοτούνται από τις ΗΠΑ, ή ανθρώπων που ενεπλάκησαν σε κρατικά και παρακρατικά δίκτυα παραπληροφόρησης (η περίπτωση της μαφιόζικης επίθεσης Ραχόι εναντίον των Podemos).

Σχεδόν σε όλα τα κείμενά του ο Πιπίνης φροντίζει να προσθέτει τη φράση «σύμφωνα με πληροφορίες της αντιπολίτευσης», ενώ σχεδόν πάντα συναντάμε και τη λέξη «φερόμενος». Αυτό δεν δικαιολογεί όμως τη διαρκή διασπορά πληροφοριών, οι οποίες είτε διαψεύδονται άμεσα είτε δεν επιβεβαιώνονται ποτέ.

Αυτές οι φήμες ήταν συχνά ο πρώτος κρίκος σε μια μακρά αλυσίδα παραπληροφόρησης, που στήθηκε στην Ελλάδα από πολιτικούς και δημοσιογράφους που πρόσκεινται στη ΝΔ. Πρόκειται για μια από τις πιο σκοτεινές στιγμές της ελληνικής δημοσιογραφίας, καθώς οι λεγόμενες «πηγές» έδιναν αφορμή για να σπιλωθούν πολιτικά κόμματα, κινήματα και πολιτικοί, όχι μόνο στη Βενεζουέλα αλλά και στην Ελλάδα.

Εμείς απλώς θελήσαμε να σχολιάσουμε μερικά tweet του Ιάσονα Πιπίνη.


Οι πληροφορίες που παρουσίαζε ο Ιάσονας Πιπίνης, για ποσό επτά εκατομμυρίων, προέρχονταν από τον πρώην κυβερνήτη της επαρχίας Αράγουα και υπουργό οικονομικών, Rafael Isea, ο οποίος διώκονταν για διασπάθιση δημοσίου χρήματος στη Βενεζουέλα. Αργότερα έγινε πληροφοριοδότης υπηρεσιών των ΗΠΑ και έδωσε πληροφορίες σε παρα-αστυνομικό κύκλωμα του Ραχόι, το οποίο είχε δημιουργηθεί για να εντοπίσει ή να κατασκευάσει στοιχεία που θα ενοχοποιούσαν τους Podemos. Σύμφωνα με τις ηχογραφημένες συνομιλίες με τον Isea, η παρακρατική ομάδα του Ραχόι του ζήτησε να προσφέρει κάθε είδους πληροφορία χωρίς να την ενδιαφέρει αν είναι αληθινή η όχι.
O Isea παραδέχθηκε στη συνέχεια ότι δέχθηκε να παρουσιάσει πλαστά έγγραφα με αντάλλαγμα να επιτραπεί η διαμονή μελών της οικογένειάς του στην Ισπανία.

Τα σχετικά ρεπορτάζ τροφοδότησαν στην Ελλάδα ένα κύμα παραφιλολογίας για πιθανή χρηματοδότηση και άλλων «αριστερών κομμάτων» στην Ευρώπη, φωτογραφίζοντας το ΣΥΡΙΖΑ. Οι πληροφορίες προωθούνταν από πολιτικούς, όπως ο αντιπρόεδρος της ΝΔ, Αδωνις Γεωργιάδης και ΜΜΕ που πρόσκεινται στη ΝΔ, όπως το Protagon, το Liberal, το Πρώτο Θέμα κ.α.


Την ημέρα του αποτυχημένου πραξικοπήματος, ο Πιπίνης αναμετέδιδε για ώρες τις ψευδείς πληροφορίες του Γκουαϊδό ότι βρίσκεται μέσα σε στρατιωτική βάση, παρά το γεγονός ότι οι φωτογραφίες που ο ίδιος έστελνε τον έδειχναν σε μια γέφυρα σε σχετικά μεγάλη απόσταση από τη βάση.

Όταν πλέον το πραξικόπημα είχε αποτύχει και οι ηγέτες του ζητούσαν καταφύγιο σε ξένες πρεσβείες, ο Ιάσονας Πιπίνης μετέδιδε ότι ο Μαδούρο επιχειρεί να έρθει σε συμφωνία για να εγκαταλείψει κρυφά τη χώρα. Αρκετοί «έβλεπαν» τότε και το αεροπλάνο του με αναμμένες μηχανές σε αεροδρόμιο του Καράκας (...)


---
---
*

Κυριακή 25 Αυγούστου 2019

Ο Μητσοτάκης και η... Λετονία των Βαλκανίων

*
Τυπο-θραύστης
***
*
Βγάζει "εκτός νόμου" το ΚΚΕ, ο Κυριάκος...


Οι πολιτικοί του πρόγονοι, το έθεσαν εκτός νόμου. Το οτι ο Καραμανλής, η πρώτη κυβέρνηση του οποίου (ΕΡΕ) είχε γεμίσει τα ξερονήσια και τις φυλακές με τους αγωνιστές και τα μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος, το νομιμοποίησε το '74, όπως ψελλίζουν κάποιοι (ανιστόρητοι) είναι μάλλον αστείο. Όποιος και να 'ταν την εποχή εκείνη το ίδιο θα 'κανε: Δημοκρατία, και μάλιστα σε χώρα μέλους κράτους της Ευρωπαϊκής Κοινότητας με εκτός νόμου πολιτικά κόμματα, δεν θα 'ταν Δημοκρατία. 

Και έρχεται ο Κυριάκος τώρα με τον εκλογικό νόμο που σχεδιάζει να καταβάλλει φιλότιμες προσπάθειες, να το θέσει εκτός Bουλής. Πως; 

Με το πλαφόν του 4%-5%, που σχεδιάζει για την είσοδο των κομμάτων στη Bουλή. Ένα κόμμα όπως το ΚΚΕ, που είναι λίγο πάνω από το 5% (παρότι έχει δείξει ότι διαθέτει συμπαγή πολιτική μάζα ψηφοφόρων) φλερτάρει μ' αυτό τον κίνδυνο.

Με αυτόν τον εκλογικό νόμο που σχεδιάζει ο κ. Μητσοτάκης, πάει για τετρακομματική, ή και τριτοκομματική Bουλή.

Επίσης, σύμφωνα με το νομοσχέδιο που πρόκειται να φέρει το Φθινόπωρο στη Bουλή (τις σχετικές πληροφορίες έχει σήμερα το ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ) αυξάνει τον αριθμό των βουλευτών Επικρατείας και δίνει μπόνους εδρών στο πρώτο κόμμα με βάση το ποσοστό που καταγράφει στις εκλογές...
---
nonews-news
---
*